To Live Is to Die

free counters

Rabu, 22 September 2010

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke 11


BANYAK yang menarik dalam Muktamar Agung PAS ke 5 ini. Muktamar telah menerima sebuah lagu dari cawangan Kota Bharu, dijadikan lagu rasmi PAS. Lagi digubah oleh Abdullah Bukhari yang terkenal di Kota Bharu dan senikata disusun oleh Muhammad Asri. Muktamar telah menerima lagu tersebut. Senikatanya ialah…

Bersatulah wahai kaum Muslimin
Dengan semangat dan roh kebenaran
Berjihadlah wahai kaum Muslimin
Walau kalah atau capai kemenangan.

Bersatulah wahai kaum Muslimin
Dengan obor sinar kebahagiaan
Berjihadlah wahai kaum Muslimin
Walau rebah atau tegak kejayaan.

Berjuanglah wahai ansharullah
Dengan semangat yang tak kenal kalah
Berkorbanlah wahai yang beriman
Dengan harta dan segenap kepunyaan.

Bergerak ke gerbang jaya
Agar bebas dan kekal merdeka
Beramallah wahai roh yang suci
Hingga nyata benarnya janji Robbi.

Ulangan:

Selamatlah Persatuan Islam melangkah
Membimbing umat ke medan siasah
Berpedomankan Qur’an dan Sunnah
Suburlah hidupnya dan berbuah.

Inilah kali pertama PAS memiliki lagu rasmi… Tapi adalagi yang menarik dalam muktamar ini, iaitu majalah rasmi PAS pula. ‘Suara Islam’ yang diterbitkan di Kota Bharu, Kelantan. Pengurus dan pengarangnya adalah saudara Muhammad Asri yang juga menjadi Pesuruhjaya PAS bagi Kelantan dan Terengganu sejak awal tahun 1955 lagi. Beliau menyertai PAS tahun 1953 atas jemputan Saudara Othman Abdullah. Beliau terus berkhidmat sebagai pembantu atau setiausaha kerja dan pegawai tetap di Pejabat Agung PAS.

Waktu itu Setiausaha Agung PAS ialah Encik Ahmad Awang, seorang Guru Besar sekolah Melayu yang masih dalam perkhidmatan kerajaan. Semasa Tuan Haji Ahmad Fuad (Yang Dipertua Agung PAS pertama) keluar PAS, Pejabat Agung PAS terpaksa dipindahkan dari menumpang di Madrasah Masriah Bukit Mertajam (Seberang Perai), kerana Pengetua dan Pengelolanya Tuan Haji Ahmad Fuad sendiri menghendaki begitu. Akhirnya terpaksa menumpang pula di madrasah yang dikuasai oleh Tuan Haji Ahmad Haji Abdullah dan Tuan Haji Ahmad Maliki di Kepala Batas (Seberang Perai).

Penolong pengurus atau pengarang Suara Islam itu pula adalah Saudara Amaluddin Darus. Saudara Amaluddin, orang pertama yang membawa masuk PAS ke Kelantan itu baru ambil-alih jawatan ketua atau Yang Dipertua PAS cawangan Kota Bharu dari Encik Muhammad Daud Haji Saleh. Beliau yang dilahirkan di Kedah pada 24 Disember 1927 (sama dengan tahun kelahiran Ustaz Zulkifli Muhammad) juga menjadi Setiausaha Perhubungan PAS bagi Kelantan dan Terengganu.

Semua kerja-kerja yang dibuat oleh Muhammad Asri dan regu penerbitan majalah tersebut tidak pernah dibayar oleh PAS. Suara Islam isu pertama diterbitkan pada 17 Disember 1956. Antara kandungannya ialah sedutan ceramah Ustaz Zukifli Muhammad, Ahli Jawatankuasa Politik PAS waktu itu. Iaitu ceramah yang ditujukan khas kepada pegawai-pegawai dan jentera parti. Mari kita lihat antara kandungan dan pandangan Ustaz Zulkifli…

Mengenai tujuan dan cita-cita Ustaz Zulkifli mengatakan:

“Kita adalah umat Islam, dengan sebab itu kita ingin melihat hukum-hukum Allah itu dapat dilaksanakan di bumi Allah ini. Kalau dulu cita-cita Islam itu dapat dilaksanakan, maka tidak ada sebab mengapa kita ketinggalan. Maka dengan dorongan ini, dan dengan kepercayaan bahawa hanya dengan ajaran Islam, dengan dasar hidup Islam itu sahajalah kita boleh selamat, maka inilah sebabnya kita percaya kepada pergerakan kita, kepada persatuan kita sendiri.”

Mengenai kemerdekaan beliau mengatakan:

“Kita mahu merdeka sama seperti orang lain, kita mahu makmur sama seperti orang lain, kita mahu samarata seperti orang lain. Akan tetapi semuanya itu kemerdekaan kita, kemakmuran kita, dan samarata kita, semuanya kita mahu dilingkungi oleh hukum-hukum Islam, oleh kebijaksanaan yang dipesan oleh Allah SWT dan oleh Nabi Muhammad SAW”

Tugas menerang dan memberi kefahaman kepada rakyat, kata beliau:

“… kita merasa adalah penting bagi kita sendiri memperjuangkan, hingga fahamlah orang bahawa saloran hidup yang kita perjuangkan ini adalah pembawa bahagia bagi mereka. Perhatilah, bahawa kalau semuanya fikiran-fikiran yang benar ini menang, maka tentulah dunia ini aman, tentulah dunia ini dipenuhi oleh kebenaran dan keadilan. Tetapi yang kita lihat adalah sebaliknya.”

Mengenai perjuangan dan pertarungan melalui medan domokrasi, beliau begitu menekankan soal aktiviti, kegiatan dan susunan kerja:

“Demokrasi, kata pakar-pakar politik, adalah satu cara pemerintahan yang bukan pemerintahan orang ramai. Sebaliknya ialah pemerintahan mereka yang rajin dan giat dari orang ramai. Ya, kalau orang Islam dan umat Islam yang berjiwa Islam itu lebih ramai, tetapi tidak giat, tidak rajin, maka pastilah faham Islam itu akan tenggelam. Kerana sebenarnya siapa yang rajin, yang berkerja, dan yang bergiat, itulah yang mendapat tempat dalam masyarakatnya. Dalam perkara ini, susunan kegiatan itulah yang penting dan inilah pula yang penting kita perhatikan.”

Beliau yakin akan menang:

“Inilah pendirian kita. Kita yakin bahawa kita akan menang, bukan sahaja dalam susunan kerja kita, malah dalam ertikata membawa kemenangan sejati, dan kebahagiaan hidup kepada negeri ini.”

Tetapi beliau memberi amaran:

“…. Ingatlah bahawa tidaklah ada kebenaran yang menang dengan tidak berkerja, dan tidak ada kejahatan yang kalah kalau dia berkerja. Merdeka dan Allahu akbar.”

Lebih menarik lagi apabila Muktamar Agung PAS ke 5 ini mendapat liputan dari ‘Suara Islam’ bil: 3. 15 Februari 1957. Penulisnya adalah Amaluddin Darus, guna nama ‘Pemerhati’ di bawah jodol ‘Ole ole dari Kongres PAS’.

Begini liputannya:

‘Muktamar Agung PAS ke 5 telah berlangsung 3 hari berturut-turut sejak 23 hingga 25 Disember 1956 yang lalu. Sebagai seorang yang pernah mengikuti dan menghadiri majlis-majlis mesyuarat agung PAS masa lalu, nyata sekali PAS telah mendapat sambutan rakyat di seluruh tanah air. Terbukti dengan adanya wakil-wakil district atau jajahan dari tiap-tiap negeri Melayu, kecuali Melaka.

Apa yang menarik perhatian saya kali ini ialah adanya wakil-wakil badan politik lain turut hadir di dalam rapat umum yang diadakan pada hari pertama persidangan agung itu dibuka. Juga turut hadir dalam rapat umum itu, wakil-wakil dari Gerakan Pemuda Islam Indonesia (GPII), iaitu saudara-saudara Anuar Akraman dan Abdul Majid Haryadi. Rapat umum dimulai dengan pembacaan Al-Qur’anul Karim oleh Tuan Haji Abdul Latif dari Kelantan untuk tabarruk.

Saudara Abdul Hajid Haryadi sebelum berpidato telah menyampaikan salam muhibbah dari Tuan Muhammad Nasir, Ketua Umum Masyumi untuk pejuang-pejuang Islam di Tanah Melayu ini. Pesanan Muhammad Nasir yang disampaikan jua oleh saudara wakil GPII itu ialah:

Jangan merasa sombong jikalau mendapat kemenangan dan jangan merasa berputus asa kalau mendapat kekalahan.

Pesanan ini, pesanan yang diminta sampaikan oleh seorang Bapa Perjuangan Islam Indonesia itu sangat besar kesannya mempengaruhi jiwa para perserta mesyuarat agung PAS seluruhnya. Dalam rapat umum PAS itu, turut berucap Tuan Dr Burhanuddin dan Yahaya Nasim wakil Partai Rakyat. Sesudah rapat umum, Kongres Pemuda PAS dijalankan. Pemilihan ketua-ketua dan anggota-anggota dewan pimpinan telah berlangsung dengan baik, yang hasilnya terpilih satu barisan atau jamaah pimpinan Dewan Pemuda PAS yang boleh dipertanggungjawabkan.

Mudah-mudahan, Dewan Pemuda PAS akan berkembang luas dalam tempoh yang sesingkat-singkatnya. Mesyuarat agung PAS dalam keseluruhannya, nampaknya lebih tenang dari masa-masa yang sudah. Para perwakilan dapat berkerjasama hingga perjalanan mesyuarat itu mendapat sepenuh-penuh kejayaan. Dalam memilih pegawai-pegawai dan Ahli-ahli Jawatankuasa (AJK) Agung seperti biasa dilakukan secara sulit.

Mulanya ada 3 calon untuk dipilih menjadi Yang Dipertua Agung PAS, iaitu Zulkifli Muhammad, Haji Hasan Adli dan Dr Burhanuddin. Tetapi dengan terpilihnya Hasan Adli menjadi Ketua Dewan Pemuda PAS, maka beliau dengan sendirinya telah menjadi seorang dari Naib Yang Dipertua Agung PAS. Yang demikian hanya tinggal 2 calon sahaja yang akan dipilih oleh para perwakilan dengan tiada sebarang kempen.

Satu jamaah penyelia pilihanraya dilantik oleh jamaah mesyuarat sebelum kertas undi dibahagikan. Jamaah penyelia semuanya seramai 10 orang dan mereka lebih dahulu memeriksa kertas-kertas undi yang mempunyai tanda rasmi serta menetapkan peraturan mengundi. Undi kerana memilih Yang Dipertua Agung dijalankan. Sementara kertas-kertas sedang dihitung, seluruh mata dan telinga menuju kepada penyelia pilihan raya PAS, masing-masing hendak mengetahui keputusan undi itu.

Akhirnya kiraan undi menunjukkan 12 suara memilih Zulkifli Muhammad, 84 suara memilih Dr Burhanuddin. Dan undi rosak sebanyak 4 sahaja. Keputusan ini disambut dengan takbir dan teriakan merdeka oleh para perwakilan. Demikianlah terpilihnya Dr Burhanuddin Al-Helmy bukan dengan kemahuan beberapa orang PAS, tetapi nyata sekali pilihan itu oleh sebahagian besar dari orang-orang PAS.

Sesudah semua pegawai dan AJK Agung PAS yang baru; dipilih, rapat umum penutup diadakan pula. Di mana Tuan Dr Burhanuddin muncul ke hadapan bukan lagi sebagai bekas pimpinan, bukan lagi sebagai tokoh politik bersendirian, tetapi sebagai pemimpin parti politik yang tegas dalam cita-cita perjuangan terhadap kawan dan lawan. Ucapan beliau yang pertama setelah kembali memegang memegang parti politik memakan masa lebih dari 2 jam.

Sebagai tanda gembira dengan terpilihnya Dr Burhanudin, wakil PAS cawangan Bangsar Road, mengkalungkan bunga ke leher Dr, dan Dewan Pemuda PAS menghadiahkan sebuah Al-Qur’an bersama sebuah buku undang-undang dasar PAS dengan satu peringatan supaya sentiasa tunduk kepada ajaran Al-Qur’an. Yang mana itulah satu dasar dan pegangan PAS yang termaktub dalam undang-undang tubuh PAS.

Tuan Haji Ahmad Tuan Husin wakil PAS di Federal Council (wakil rakyat tunggal kawasan parlimen Kerian, Perak) memberi peringatan halus kepada Tuan Yang Dipertua baru. Demikian juga wakil Hilir Perak, Haji Ahmad Haji Ali telah membacakan satu ucapan lengkap, merupakan ucapan taat setia tetapi bersekali dengan amaran keras. Amaran terakhir diberi oleh saudara Uthman Abdullah bekas Ketua Pemuda PAS.

Keseluruhan dari peringatan dan amaran itu, ialah mengingatkan Dr Burhanuddin supaya memperjuangkan cita-cita Islam yang termaktub di dalam undang-undang dasar PAS. Demikian beberapa kejadian yang telah berlaku dalam majlis persidangan PAS baru-baru ini, yang diakhiri dengan bergambar ramai di halaman Sultan Sulaiman Kelab untuk terus menghidupkan kenangan kepada kejadian yang bakal menjadi sejarah di masa hadapan.

Peristiwa yang berlaku dalam mesyuarat agung PAS telah kita ketahui. Satu perkara lagi yang tak patut kita lupakan, ialah kejadian-kejadian yang berlaku di ‘Asrama Mujahidin’, demikian gelaran yang diberi oleh seorang kawan kepada Dewan Masyarakat Kampung Baru Kuala Lumpur, yang telah dipinjamkan kepada PAS untuk tempat penginapan para perwakilan dan pemerhati seluruhnya.

Di sana, pada malam sesudah mesyuarat diadakan majlis membaca Al-Qur’an, yang dibacakan oleh Tuan Haji Abdul Latif, dari Tumpat, Kelantan. Tiap-tiap kali diadakan majlis seumpama itu, derma kilat dijalankan sebagai derma kepada Tabung Kewangan Pejabat Agung PAS. Di antara derma-derma yang diterima selain daripada wang tunai, juga sebutir telur dan sebatang ballpen yang kemudiannya dilelong kepada ramai. Hasil dari ‘Lelong Merdeka’ ini, berjumlah hampir $50.

Derma kilat yang akhir sekali dijalankan ialah kerana menyediakan asas derma tabung pilihan raya. Ini juga mendapat sambutan yang memuaskan. Pada malam akhir sesudah persidanagan, pihak panitia sambutan menyediakan jamuan nasi minyak untuk seluruh para perwakilan. Dan besoknya, pada 26 Disember 1956, semua peserta mesyuarat agung PAS ke 5, mula beredar meninggalkan kota Kuala Lumpur.

Masing-masing kembali membawa oleh-oleh sambil bernyanyi mengingatkan lagu rasmi PAS yang telah dipelajari dari wakil Kota Bharu sepanjang malam perpisahan itu. Saya dan kawan-kawan seperjuangan kembali ke tempat masing-masing dengan kenamg-kenangan dan perasaan baru, dengan tekad baru untuk menghadapi perjuangan yang lebih hebat lagi di masa akan datang.’

Demikianlah liputan Muktamar Ke 5 dalam majalah PAS ‘Suara Islam’ bilangan ke 3. Majalah ini hanya dapat bertahan sehingga menjelang pilihan raya1959 sahaja. Lepas itu tiada kedengaran lagi. Itulah antara perkara-perkara menarik dalam Muktamar Agung PAS ke 5

Isnin, 20 September 2010

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke 10

Sejarah PAS 10: Prof Dr Burhanuddin


IBNU HASYIM:Fokus Sejarah PAS Siri 10

ERA kebangkitan PAS peringkat kedua pun bermula. Ia bermula apabila PAS menemui seorang pemimpin yang mempunyai banyak pengalaman dalam politik tanahair. Dr Burhanuddin seorang doktor perubatan homeopathy dijemput mengambil alih kepimpinan dari Dr Abbas, juga seorang doktor perubatan allopathy.

Dr Abbas Alias, dengan rasa tawaddhuk dan rela hati menyerahkan amanat yang terpaksa dipikul dari pimpinan pertama dulu, untuk memimpin persatuan yang ia asaskan bersama rakan-rakannya seperti Mohd Asri Haji Muda, Haji Zabidi Ali dari Pulau Pinang dan lain-lain. Muktamar PAS ke 5 pada 23 hingga 25 Disember 1956 di Kuala Lumpur, telah memberi mandat kepada Dr Burhanuddin yang juga seorang professor untuk menerajui kebangkitan PAS seterusnya.

Burhanuddin bin Haji Muhammad Noor yang dilahirkan di Changkat Tualang, Kota Bharu, Perak, pada 29 Ogos 1911. Mendapat pendidikan awal di Sekolah Melayu Behrang Ulu, di Bakap dan Kota Bharu. Waktu di Kota Bharu, beliau mula menulis dan menerbitkan ‘Berita Minggu’, iaitu akhbar mingguan berita di sekitar kampungnya. Pada tahun 1924, belajar agama di Sungai Jambu Sumatra, di Pondok Pulau Pisang, Jitra, Kedah dan Madrasah Al-Mashor Al-Islamiah di Pulau Pinang.

Dalam tahun 1928, ia mengembara ke India, sambil mengikuti pergerakan Mahatma Ghandi, Mohd Ali Jinnah, Pandit Nehru dan pemimpin-pemimpin kemerdekaan India. Ia juga menuntut di Aligarh Muslim University dan mendapat ijazah perubatan homeopathy di Ismaeliah Medical College New Delhi, sehingga digelar ‘anak Melayu pertama belajar homeopathy’. Akhirnya, beliau telah memperkenal dan menyebarkan ilmu perubatan tersebut ke seluruh tanah air hingga seperti yang ada sekarang.

Tahun 1935, ia kembali ke tanah air menjadi guru bahasa Arab di Sekolah Arab Al-Juned, Singapura dan aktif dalam pegerakan-pegerakan Islam di pulau tersebut. Dua tahun kemudian, menerbitkan majalah ‘Taman Bahagia’ tetapi satu jam sesudah isu pertama majalah itu diedarkan, iapun ditangkap dan ditahan oleh penjajah British. Kemudian dibebaskan dengan jaminan $1,000 (satu ribu ringgit Malaya). Dikatakan juga beliau ditangkap kerana beliau mengecam dasar Inggeris di Palestin dan membela hak-hak Arab Muslimin (Menunjukkan betapa kuatnya cita-cita kuasa-kuasa barat hendak meranapkan Islam dengan menubuhkan negara Israel (1948) bagai duri dalam daging di tengah-tengah jantung umat Arab).

Pada tahun 1939, Dr Burhanuddin diperkenalkan dengan Kesatuan Melayu Muda atau KMM, yang baru ditubuhkan kita-kira 2 tahun sebelumnya. Tetapi menjelang peperangan Dunia Kedua pada tahun 1940, ramai pemimpin KMM ditangkap termasuk Ibrahim Yaacob, Ishak Haji Muhammad, Ahmad Boestamam, Sutan Djenin dan lain-lain oleh British, yang kemudiannya dibebaskan apabila Singapura jatuh ke tangan Jepun pada 15 Februari 1942. Dr Burhanuddin tidak ditangkap mungkin kerana beliau belum begitu aktif dalam KMM.

Semasa pendudukan Jepun di Tanah Melayu, beliau memegang jawatan Penasihat Adat Istiadat dan Kebudayaan Melayu atau Advisor on Malay Custom and Culture, berpejabat di Markas Pentadbiran Jepun, di Taiping. Seperti juga pemimpin KMM yang lain, ia menggunakan jawatan yang diberi oleh Jepun untuk membebaskan Tanah Melayu dari sebarang bentuk penjajahan. Beliau menganjurkan dua kongres Islam, melindungi dan membantu Maahad Al-Ihya Al-Syarif, pusat pendidikan Islam di Gunung Semanggul, Perak.

Pada bulan Julai 1945, Ibrahim Yaacob, Dr Burhanuddin, Onan Siradj dan beberapa pemimpin KMM telah menubuhkan Kesatuan Rakyat Indonesia Semenanjung (KRIS), dengan sokongan pemerintah tentera Jepun untuk mengambi-alih pemerintahan Tanah Melayu selepas Jepun menarik diri. Dr Burhanuddin dan Ibrahim Yaakob bertemu dengan pemimpin-pemimpin politik Indonesia iaitu Sukarno dan Mohd Hatta di lapangan terbang Taiping. Pertemuan sewaktu pemimpin-pemimpin tersebut dalam perjalanan pulang dari perjumpaan dengan pemerintah Jepun di Markas Jepun Asia Tenggara Saigon pada 12 Ogos 1945.

Pertemuan dan persetujuan tersebut berbunyi, ‘Tanah Melayu akan bersama-sama Indonesia mengisytiharkan kemerdekaan pada 17 Ogos 1945’. Tetapi malangnya, 3 hari sebelum itu apabila pemerintah Jepun di Tokyo telah mengumumkan kekalahannya pada Kuasa-kuasa Berikat, Dr Burhanuddin tidak dapat berbuat apa-apa, kerana kumpulan-kumpulan penentang Jepun telah menguasai keadaan Tanah Melayu. Sedangkan Sukarno terus mengisytiharkan kemerdekaan Indonesia pada 17 Ogos 1945.

Selepas British kembali ke Malaya, Mokhtaruddin Lasso dan Ahmad Boestamam yang sedang kendalikan akhbar ‘Suara Rakyat’ telah menubuhkan PKMM atau Partai Kebangsaan Melayu Malaya di Ipoh pada 17 Oktober 1945. Mokhtaruddin Lasso dilantik sebagai Yang Dipertua Agung dan Dr Burhanuddin sebagai Naibnya, walaupun beliau tidak hadir dalam perjumpaan itu. Tetapi Mokhtaruddin dikatakan ‘menghilang diri’ beberapa hari selepas dilantik sah dalam kongres ke I PKMM yang diadakan pada 30 November hingga 3 Disember tahun tersebut.

Maka dengan persetujuan pimpinan Dr Burhanuddin mengambil alih jawatan itu, dan tempatnya diganti oleh Ishak Haji Muhammad. Di bawah pimpinan Dr Burhanuddin, PKMM bersama-sama badan-badan Melayu lain telah turut menganjurkan penubuhan UMNO pada 11 Mei 1946, kerana menentang rancangan Malayan Union tajaan British. Walaupun pada awalnya PKMM menyokong dasar ‘kesatuan’ Tanah Melayu itu, tetapi 2 bulan kemudian PKMM terpaksa keluar dari UMNO kerana menentang sikap tolak ansur pemimpin-pemimpin UMNO terhadap penjajah British.

Pada Februari 1947, PKMM bersama API, AWAS dan beberapa badan lain bergabung sebagai satu barisan politik Melayu, diberi nama Pusat Tenaga Rakyat (PUTERA), untuk menentang UMNO dalam menentukan corak politik Malaya. PUTERA bergabung dengan All-Malaya Council for Join Action (AMCJA) dengan Dr Burhanuddin sebagai Pengerusi, untuk menguatkan lagi tentangan terhadap British dan UMNO.

Semasa menjadi ketua PKMM, beliau berjaya mengumpulkan kawan-kawannya di Maahad Al-Ihya’ Al-Syarif bagi menganjurkan Persidangan Ekonomi-Agama Se Malaya pada 22 hingga 24 Mac 1947, di mana menghasilkan penubuhan Pusat Perekonomian Melayu Se Malaya atau PEPERMAS, dan Majlis Agama Tertinggi Se Malaya atau MATA. Tetapi apabila beliau setuju terima jawatan Penasihat Agung PKMM yang baru diwujudkan pada Disember 1947 di kongres Singapura, jawatannya diganti oleh Ishak Haji Muhammad.

Mungkin di situ ada sikit ‘main politik’. Mengikut Ahmad Boestamam ‘proses guling’ tersebut dibuat kerana beliau terlalu ‘lurus dan jujur hingga rugikan PKMM’. Mengikut John Funston, ‘adalah manifestasi rebut-kuasa antara sayap Islam di bawah Dr Burhanuddin dengan sayap kiri di bawah Boestamam dan Ishak.’ Hujung tahun 1947, Dr Buhanuddin mengetuai wakil Malaya ke Inter-Asean Relations Conference di New Delhi, India.

Namun di Malaya sendiri perubahan politik begitu pesat berkembang. Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu dikuatkuasakan pada Februari 1948, tetapi telah ditentang oleh Parti Komunis Malaya atau PKM secara militan atau bersenjata, menyebabkan parti itu diharamkan. Atas alasan inilah, maka pada Jun tahun itu, pemerintah British mengisytiharkan Undang-Undang Darurat, haramkan PKMM dan menangkap pemimpin politik yang menentang mereka.

Antara yang ditangkap termasuklah Ustaz Abu Bakar Al-Baqir pemimpin Hizbul Muslimin, sebuah gerakan Islam yang baru ditubuh beberapa bulan, di mana PKMM dan Dr Burhanuddin terlibat dalam penubuhannya. Dalam keadaan begini beliau berpindah ke Singpura. Di Singapura dikatakan beliau terlibat dalam ‘kes Natrah’ dan ditangkap pada Disember 1950. Mengapa dengan kes Natrah?

Natrah (ada juga tulis Nadra), nama asalnya Maria Hertogh, adalah anak perempuan seorang soldadu Belanda yang ditahan tentera Jepun di Jawa Indonesia. Untuk selamatkannya, anak itu diberikan oleh ibunya kepada seorang wanita Melayu di Terengganu dari keluarga yang berada. Natrah dibesarkan di negeri Terengganu dalam masyarakat Melayu-Islam, dan akhirnya berkahwin dengan pemuda Islam bernama Mansur Adabi.

Tetapi pada tahun 1950, ibubapa Natrah yang berada di Belanda meminta mahkamah Singapura kembalikan balik Natrah kepada mereka. Walaupun proses penghakiman penjajah telah menyetujuinya, namun ia ditentang oleh Jawatankuasa Bertindak Natrah yang dianggotai oleh Dr Burhanuddin. Beliau dituduh ‘membangkitkan kemarahan orang ramai melalui tulisannya, berakibatkan rusuhan orang Islam menuntut hak secara Islam, yang akhirnya ramai terkorban di pulau tersebut.’ Setahun kemudiannya, beliau dibebaskan.

Pada April 1955 beliau dijemput ke Kongres Pemuda Melayu Se Malaya di Kuala Lumpur, yang dihadiri oleh Datuk Onn tetapi dipulau oleh UMNO. Beliau dipilih sebagai Pengerusi Jawatankuasa Pemandu (Steering Committee) yang diberi mandat mewakili mereka ke Persidangan Afro-Asia di Bandung. Sekembalinya dari Bandung, beliau melibatkan diri dalam kempen pilihan raya Persekutuan 1955, atas nama Barisan Kebangsaan Melayu yang ditubuhkan oleh Kongres Pemuda Melayu Se Malaya tersebut.

Menurut Professor Means dalam ‘Malaysian Politics’ London, melalui syarahannya dalam pilihan raya, beliau megkritik UMNO dan Parti Negara pimpinan Datuk Onn, serta meragui terhadap pilihanraya itu sendiri. Professor Dr Burhanuddin juga adalah perancang penubuhan Parti Rakyat Malaya, dengan persetujuan Ahmad Boestamam yang baru bebas dari tahanan darurat pada Julai 1955. Beliau akan dilantik sebagai Ketua Umum parti itu yang dilancarkan pada November 1955 kelak.

Tetapi yang terjadi sebaliknya, beliau bersetuju menyertai PAS dan dilantik sebagai Yang Dipertua parti itu, di Muktamar Tahunan ke 5 pada 23 Disember 1956. Dengan itu berakhirlah ucapan yang mempersenda-sendakan PAS sebelumnya, bahawa ‘PAS laksana ular, ekor bergerak tetapi kepalanya tidur!’ Kini kepalanya sudah bangun untuk mencabar lawan.

Tambahan I:

PAS & Tuntutan Awal Terhadap Perlembagaan Negara Selepas 1955.
-Laman Web PAS: Kemaskini Terakhir Sunday, 07 January 2007

PILIHANRAYA Persekutuan 1955 di adakan - kemenangan mutlak yang berpihak kepada parti Perikatan (51 daripada 52 kerusi), kerajaan British telah bersetuju untuk memberikan kemerdekaan kepada Persekutuan Tanah Melayu dengan beberapa syarat yang telah dikenakan. Pada awal Januari 1956, Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj telah mengetuai satu rombongan ke London bagi membincangkan mengenai masa depan negara khususnya pembentukan Suruhanjaya Bebas untuk menggubal Perlembagaan Persekutuan. Ini adalah kerana parti-parti perkauman yang menganggotai Perikatan (UMNO-MCA-MIC) ketika itu masih mempunyai masalah dalam mencari penyelesaian dan kata sepakat tentang nama negara selepas merdeka, status kerakyatan, bahasa kebangsaan, agama rasmi serta kedudukan dan hak keistimewaan orang-orang Melayu.

Hal ini sangat rumit kerana adanya kepentingan yang berbeza antara satu sama lain. Cadangan mengenai pembentukan Suruhanjaya Bebas ini telah dicadangkan oleh Perikatan dan telah dipersetujui oleh British.
Bagaimanapun, cadangan mengenai pembentukan Suruhanjaya Bebas yang dianggotai oleh orang asing itu telah ditentang hebat dan dibantah keras oleh PAS. PAS berpendapat perlembagaan negara ini tidak seharusnya dibuat oleh orang yang lain daripada anggota atau rakyat negara ini sendiri. Adalah suatu perkara yang benar-benar ganjil jika sekiranya Persekutuan Tanah Melayu yang sedang di ambang pintu kemerdekaan ini telah membuat satu suruhanjaya yang meletakkan nasib dan masa depannya sesudah mencapai kemerdekaan kepada beberapa orang yang dijemput khas datang ke negara ini dan mengadakan pula penyiasatan-penyiasatan yang telah ditentukan jalannya untuk menggambarkan tuntutan-tuntutan dan hasrat rakyat negara ini bagi di masukkan di dalam perlembagaan tersebut.

Perbuatan ini selain daripada sesuatu yang ketara keganjilannya, adalah berlawanan dengan asas jatuh bangun dan asas kepercayaan sesuatu bangsa kepada dirinya sendiri.
Bagi PAS, jika sekiranya suruhanjaya tersebut perlu diadakan juga, ia hendaklah diwujudkan dari orang yang benar-benar tahu hal dan selok-belok negara ini. Pada peringkat awal, PAS tidak keseorangan dalam memperkatakan perkara ini. Raja-raja Melayu juga tidak bersetuju untuk menerima Suruhanjaya Bebas tersebut. Malah salah seorang daripada Raja Melayu pernah melahirkan kebimbangan beliau terhadap kejujuran Suruhanjaya Bebas itu dalam menjalankan tugas dan tanggungjawabnya. Bantahan PAS itu bagaimanapun tidak berkesan. Pada awal Mei 1956 - pembentukan suruhanjaya telah dilakukan dan wakil-wakilnya telah dilantik oleh pihak British dan Perikatan.

Suruhanjaya ini telah dikenali sebagai Suruhanjaya Reid dengan dianggotai oleh lima orang wakil, iaitu dari England, Pakistan, India, Kanada dan Australia. Empat daripada lima wakil tersebut bukan merupakan daripada kalangan orang Islam.
Sebagaimana disebutkan di awal tadi, perlantikan suruhanjaya ini adalah untuk membuat cadangan perlembagaan bagi mendapatkan pandangan-pandangan yang tidak berat sebelah.

Butir-butir lanjut rujukan suruhanjaya itu adalah seperti berikut:

1. Mewujudkan sebuah kerajaan Persekutuan yang kuat.

2. Menjaga kedudukan dan kehormatan Raja-Raja Melayu;
3. Perlantikan salah seorang sultan sebagai Raja Berperlembagaan Bergelar.
4. Suruhanjaya ini telah mengadakan perjumpaan atau sidang pertamanya pada akhir Jun 1956.

Walaupun tidak bersetuju dengan pembentukan suruhanjaya itu, namun sebagai tanda penghormatan PAS kepada asas demokrasi dan memandangkan kepada kepentingan bangsa dan negara, maka PAS telah mengemukakan memorandumnya kepada suruhanjaya tersebut pada 14 Julai 1956. Dalam memorandum itu, PAS telah mengingatkan anggota-anggota suruhanjaya itu bahawa Tanah Melayu adalah negeri Melayu yang telah diakui oleh sejarah dan telah diiktiraf oleh undang-undang. Justeru, peruntukan dalam perlembagaan bagi mempertahankan hak keistimewaan orang-orang Melayu hendaklah dilihat dari konteks tersebut.

Pada pandangan PAS, sebarang usaha untuk menidakkan hak keistimewaan itu adalah bercanggah dengan hak kemanusiaan dan prinsip undang-undang.
Orang-orang Melayu hanya mempunyai satu kedudukan sahaja dalam negeri ini, iaitu mereka memiliki negeri ini dan hak kedaulatan mereka ke atas negeri ini adalah mutlak. Oleh kerana itu juga, PAS telah meminta Suruhanjaya Reid untuk menolak kaedah Jus Soli yang dituntut oleh bangsa asing sebagai prinsip dalam pemberian status kerakyatan. Tuntutan itu tegas PAS sekiranya diterima akan sehubung dengan perkara ini. PAS juga mencadangkan agar struktur sosial dan pola kebudayaan Tanah Melayu hendaklah disesuaikan dengan hak kedaulatan Melayu.

Kebudayaan kebangsaan Persekutuan hendaklah berumbikan kebudayaan Melayu.
Berkaitan dengan itu juga, Bahasa Melayu mestilah menjadi bahasa pengantar di semua peringkat pendidikan. Bahasa Inggeris hanya akan menjadi bahasa kedua sahaja dan itu pun untuk tempoh jangka masa lima tahun sahaja. PAS juga meminta agar Bahasa Melayu digunakan dalam setiap urusan pentadbiran. Penggunaan Bahasa Inggeris hanya sekadar yang diperlukan sahaja dan ia mestilah dipastikan tidak menjejaskan perkembangan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi dan kebangsaan. Sebagai sebuah parti yang meletakkan Islam sebagai asas dan dasar perjuangan, PAS dengan tegas mencadangkan agar agama Islam dijadikan agama rasmi negara. Ini adalah kerana PAS yakin dan percaya bahawa ajaran Islam sememangnya berkemampuan untuk memandu kemajuan negara dari segi politik.

Dari segi sistem pemerintahan, PAS bersetuju dengan bentuk sistem Persekutuan yang sedia ada.
Bagaimanapun, PAS menekankan bahawa sistem itu hendaklah tertakluk kepada kedaulatan Duli-Duli Yang Maha Mulia Raja-Raja Melayu atau Majlis Raja-Raja Melayu yang diketuai oleh Yang Di Pertuan Besar. Yang Di Pertuan Besar akan dianggap sebagai Raja Berperlembagaan dan Pemerintah Tertinggi bagi Persekutuan Tanah Melayu.

Mengenai soal kerakyatan, PAS mencadangkan agar prinsip kerakyatan yang termaktub dalam Undang-Undang Kebangsaan British 1948 hendaklah dikekalkan dengan beberapa pindaan dibuat, iaitu:


1. Jangka masa bermastautin yang diperlukan oleh bangsa asing bagi melayakkan mereka memohon status kerakyatan ialah tidak kurang daripada 15 tahun.

2. Penggunaan prinsip Jus Soli untuk bangsa asing.

3. Hanya Bahasa Melayu sahaja yang digunakan untuk peperiksaan kelayakan bahasa bagi mendapatkan hak kerakyatan.


Selain itu, PAS juga telah meminta supaya dimasukkan dalam perlembagaan bahawa sesiapa yang telah mencapai kelayakan untuk memohon status kerakyatan di negara ini hendaklah membuat keputusan muktamad sama ada mereka berhasrat untuk menjadi rakyat negara ini ataupun tidak.
PAS menganggap pengistiharan ini adalah penting bagi keamanan negara. Ini adalah kerana sekiranya seseorang itu enggan membuat demikian ia akan dianggap sebagai bangsa asing. Disamping itu juga, sekiranya seseorang itu tidak mengemukakan permohonannya dalam tempoh jangka masa tiga tahun selepas kelayakan, ia tidak lagi layak untuk mengemukakan permohonan. PAS juga menuntut agar satu rupa bangsa sahaja diwujudkan di Tanah Melayu, iaitu rupa bangsa Melayu.

Dari segi hak keistimewaan orang-orang Melayu, PAS meminta Suruhanjaya Reid memperakui bahawa Persekutuan Tanah Melayu adalah milik orang-orang Melayu. Justeru, hak keistimewaan sebagai tuan rumah hendaklah dihormati dan dipertahankan sampai bila-bila masa.
Bagaimanapun, PAS telah memberi jaminan bahawa hak kaum asing akan tetap dihormati seperti yang telah dimaktubkan. PAS juga akan menentang sebarang cubaan oleh kaum asing untuk merampas hak orang-orang Melayu kerana ia bertentangan dengan hak kedaulatan orang-orang Melayu di negara ini. PAS juga menegaskan bahawa sebarang pindaan berhubung dengan hak keistimewaan orang-orang Melayu, Bahasa Kebangsaan dan Agama Islam hendaklah dengan persetujuan sebulat suara Majlis Raja-Raja Melayu.

Dapatlah dikatakan di sini bahawa kesemua pertubuhan-pertubuhan Melayu telah menerima baik saranan dan cadangan yang telah dikemukakan oleh PAS itu, khususnya mengenai hak ketuanan Melayu dan segala bentuk keistimewaan yang berkaitan dengannya seperti isu bahasa dan agama yang harus dipertahankan dalam Perlembagaan baru itu.

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke 9


JAKARTA, menurut Berita APB no 94/th ke 8, pada 22 April 1953, di bawah tajuk ‘Alim Ulama Malaya Dan Soal Pemilihan Umum di Indonesia’. Berbunyi:

“Seluruh alim ulama Malaya dalam satu sidangnya yang diadakan di Selangor dan dikunjungi oleh para alim ulama Malaya dari berbagai tempat telah memutuskan, bahawa penyertaan umat Islam Indonesia di dalam pilihan raya umum yang akan diadakan di Indonesia nanti adalah fardhu ain hukumnya, dan adalah haram jika umat Islam Indonesia tidak ikutserta dalam pilihan raya umum nanti.”

Lebih jauh diterangkan bahawa keputusan alim ulama Malaya itu telah diperkuatkan pula oleh Majlis Syar’iyah atau Majlis Agama Islam di berbagai tempat di Malaya yang kedudukannya persis Mahkamah Islam Tinggi di Indonesia.

Begitu juga fatwa yang diputuskan oleh Muktamar Alim Ulama dan Muballigh Islam Se Indonesia pada 11-15 April 1953 di Medan, dan Keputusan Majlis Syura Pusat MASYUMI, melalui ketuanya K.H.A.Rahman Shihab dan sekretarisnya K.H.M.Saleh Saudi pada 24 Februari 1953 di Jakarta. MASYUMI ialah gabungan pertubuhan-pertubuhan Islam seluruh Indonesia. Untuk detail lanjut tentang fatwa dan lain-lain sila lihat buku ‘Personaliti Muslim’ GG Edar KL (1991).

Sebagai sebuah parti politik yang jelas bercita-cita untuk menegakkan negara Islam yang mengamalkan Islam secara menyeluruh di dalam setiap aspek kehidupan rakyatnya, PAS menggunakan landasan pilihan raya sebagai salah satu cara untuk mencapai cita-cita tersebut.

PAS menyertainya, berdasarkan kaedah fiqh yang mengatakan:

“Apabila bertemu dua mudharat, maka hendaklah dipilih yang lebih ringan.”

Tanpa menyertai pilihan raya umat Islam akan lebih mudah dikuasai oleh musuh-musuh Islam dan kuncu-kuncunya, yakni ditimpa oleh mudarat yang lebih besar dan berat. Oleh itu PAS akan tetap menyertai pilihan raya samada menang atau kalah dan belum bercadang akan memboikotnya.

Ada juga yang mengatakan tujuan PAS menyertai pilihan raya persekutuan yang pertama pada 27 Julai 1955, dengan harapan mempercepatkan langkah-langkah kemerdekaan Tanah Melayu sebagaimana yang diperjuangkan oleh UMNO pada masa itu. Hal ini juga berlaku hasil usaha PAS bersama National Convention pada 1954, maka British telah bersetuju supaya pilihan raya diadakan pada 27 Julai 1955 iaitu satu tarikh di antara 1954 yang dicadangkan oleh National Convention dan 1956 cadangan National Conference.

PAS pada 23 Januari 1955 telah membentuk Jawatankuasa Khas Pilihanraya dianggotai Dr Haji Abbas (Pengerusi), Abdul Hamid Sharif (Setiausaha), Cikgu Ahmad Awang, Abdullah Akin, Haji Zabidi Ali, Tuan Guru Haji Othman Yunus, Ustaz Abdul Wahab Nor, Ustaz Hassan Adli dan Haji Mansor JP (ahli-ahli) untuk mengendalikan gerak kerja PAS dalam pilihan raya tersebut.

PAS terus terjun mengharungi pilihan raya dengan merebut 11 dari 52 kerusi parlimen yang dipertandingkan. Iaitu satu di Pulau Pinang, Pahang dan Kedah. Dua di Selangor, tiga di Kelantan dan Perak. Calon PAS yang bertanding ialah Haji Zabidi Ali (Wellesley South atau Seberang Perai Selatan), Hassan Adli (Teluk Anson), Abdul Wahab Nor (Dinding), Tuan Guru Haji Ahmad Tuan Hussin (Krian), Zulkifli Mohamed (Selangor Tengah), Othman Abdullah (Kuala Selangor), Mohd Yassin Salleh (Semantan), Tuan Guru Haji Mokhtar Ahmad (Pasir Mas), Mohd Asri Muda (Kelantan Timor), Haji Nor Yusof (Kelantan Selatan) dan Mohd Salleh Shafie (Kedah Selatan).

Tetapi hasilnya, PAS cuma dapat satu kerusi parlimen sahaja, iaitu di kawasan Kerian Perak, melalui calonnya Tuan Guru Haji Ahmad Tuan Husin. (Juga satu lagi kerusi Perbandaran, atau Dewan Undangan Negeri Perak, di Parit Buntar atau dalam daerah Kerian. Calonnya yang menang ialah Encik Ahmad Kamal dari Kawasan Kerian Laut.)

Selebihnya di kerusi parlimen, dimenangi oleh Parti Perikatan melalui 34 calon Melayu UMNO, 15 calon Cina MCA dan 2 calon keturunan India MIC (Perikatan adalah gabungan dari 3 parti-parti tersebut). PAS berjaya memperolehi 3.9% undi parlimen dari jumlah 84.46% pengundi yang keluar mengundi. Maka tinggallah Tuan Haji Ahmad Tuan Husin, sebagai satu-satunya wakil pembangkang tunggal di parlimen, atau pada waktu itu disebut Dewan Perundangan Persekutuan.

Beberapa pandangan sebab-sebab kekalahan PAS dalam pilihan raya itu telah dikemukakan.

Menurut Ustaz Salehuddin Abdullah:

“Adalah disebabkan oleh ketidak upayaannya menembusi kubu UMNO yang sudah begitu kuat, lebih-lebih lagi rakyat pada masa itu sedang mabuk dengan angin kemerdekaan yang secara kebetulan bersesuain dengan isu yang dibawa oleh UMNO.”

Clive S Kessler pula berpendapat:

“Kekurangan organisasi pembangunan yang sampai ke kawasan pendalaman di mana kebanyakan daripada pengundi tinggal. Lagipun, sebagai sebuah parti politik yang baru muncul, PAS belum lagi berkemampuan meluas dan belum mempunyai rancangan dan organisasi yang teratur.”

Ustaz Kheider Khatib pula berpandangan:

“Kekalahannya adalah akibat daripada masalah kewangan.”

Di Kelantan PAS cuba rebut 3 kerusi parlimen atau Dewan Rakyat. Semuanya kalah belaka. Dua darinya hilang deposit, kecuali di Pasir Mas yang calonnya Haji Mokhtar.

Ustaz Amaluddin Darus mengulas:

Dua perkara besar telah dijadikan isu oleh UMNO untuk mengalahkan PAS.
Pertama: ‘Kita pun mahu Islam, tapi merdeka dulu!’ Kedua: ‘Masalah orang Cina yang berkongsi menyokong UMNO, itu adalah syarat Inggeris untuk memberi kemerdekaan pada Tanah Melayu. Kerana itu orang-orang Cina menolong kita, dan apabila kita dapat merdeka, orang-orang Cina kita campakkan seorang demi seorang ke laut’.

Ertinya, UMNO yang berkongsi kuasa dengan parti MCA dan MIC waktu itu adalah kerana terpaksa, sebab Inggeris takkan beri merdeka kalau hanya kepada bangsa Melayu atau yang beragama Islam saja. Inggeris gunakan strategi ‘pecah-pecah perintah’ dengan meniup api perkauman melalui UMNO dengan mudah, apabila mereka berjaya wujudkan ‘kuasa politik’ kepada bangsa-bangsa pendatang yang tak sepatutnya ada kuasa pada waktu itu.

Api perkauman ciptaan penjajah itulah yang ditiup oleh talibarut-talibarutnya, dari dulu sejak pilihan raya umum pertama hingga zaman kemuncaknya berlaku Peristiwa 13 Mei, dan sampai sekarang… Di Selangor PAS cuba merebut 2 kerusi parlimen tetapi gagal juga. Di kerusi Selangor Tengah terjadi pertandingan 3 penjuru. Iaitu Ustaz Zulkifli Muhammad dari PAS, Hasan Cek Lenggeng dari Parti Negara dan Lee Eng The dari Perikatan. Calon PAS dikatakan berpotensi baik.

Akhbar tempatan ‘Majlis’ 17 Jun 1955, sepuluh hari sebelum mengundi menyebutkan:

“Dengan kemunculan Zulkifli Muhammad seorang muda yang bijak bercakap, dan besar pengaruhnya dalam agama, dan memandang bahawa semua orang-orang Melayu beragama Islam sedang ia masuk di dalam soal itu, kemungkinan pihak Perikatan menag di kawasan itu adalah tipis.”

Tetapi ternyata keputusannya cuma dapat meraih undi sebanyak 1,311 sahaja, berbanding calon Perikatan sebanyak 5,652 dan calun Parti Negara cuma dapat 839 undi sahaja. Ramai orang Melayu Islam mengundi parti Perikatan, di mana calonnya adalah berbangsa Cina dari MCA. Begitu juga di Pulau Pinang, 4 kerusi dipertandingkan iaitu di George Town, Pulau Pinang, Seberang Perai Utara dan Seberang Perai Selatan dalam pilihan raya Persekutuan itu. PAS cuma bertanding satu kerusi sahaja. Itupun, satu lawan satu di kawasan yang jumlah pengundi Melayu ramai.

Dari jumlah pengundi 23,238, pengundi Melayu berjumlah 15,576, Cina 5,027, India 2, 585 dan lain-lain bangsa berjumlah 50 orang. Jumlah pengundi bukan Melayu tidak sampai ½ dari pengundi Melayu. Walaupun begitu calon PAS Haji Zabidi bin Haji Ali kalah di tangan parti Perikatan melalui calon MCAnya berbangsa Cina, Tay Hooi Soo dengan kelebihan undi 12,172, di mana PAS peroleh 3,525 berbanding Perikatan beroleh 15,697. (Sila lihat akhbar Warta Negara 12.6.1055)

Mengapa jadi begitu? Mengikut keterangan Haji Zabidi sendiri, memang awalnya beliau yakin menang, memandangkan pengundinya ramai Melayu. Tapi, last minit baru dia nampak kemenangan di pihak lawan. Antara sebab-sebabnya menurut beliau…

‘…pihak Perikatan sendiri yang berjaya mengadakan satu jentera pilihan raya yang lebih berkesan. Ranting-ranting UMNO boleh dikatakan telah ditubuhkan dan bergerak di kawasan kediaman Melayu. Sumber kewangan Perikatan dan UMNO sendiri lebih kukuh berbanding dengan PAS. PAS pula tidak mempunyai jentera pilihan raya yang berkesan memandangkan kesulitan kewangan yang dihadapi olehnya.

Ini disebabkan parti PAS baharu sahaja ditubuhkan. Dalam hal ini PAS kekurangan tenaga kerja dan kemampuan untuk mempercekapkan organisasinya. Di samping itu ahli-ahli PAS tidak mahu diri mereka dikenali sebagai ahli PAS kerana pengaruh UMNO adalah kuat dan mungkin mereka dipulaukan sekiranya diketahui mereka ahli PAS.’

Keterangan oleh Allahyarham Haji Zabidi sendiri dalam temutanya di rumahnya pada 25-11-1976. (Sila lihat ‘Politik Melayu Pulau Pinang 1945-1957’. Oleh Md Salleh bin Md Gaus. Terbitan Dewan Bahasa Dan Pustaka 1984).

Di Pulau Pinang juga, timbul isu menarik, khususnya di Seberang Perai, termasuk tempat PAS bertanding (Seberang Perai Selatan), mengenai fatwa dikeluarkan oleh beberapa pemimpin agama. Fatwa yang dikeluarkan bersama oleh Haji Abdullah Fahim iaitu Mufti Pulau Pinang dan Seberang Perai, Haji Mohd Salleh Masri, Ahli Majlis Penasihat Islam Pulau Pinang dan Seberang Perai dan Abdul Halim Al-Hadi, Guru Besar Daerattul Maarif Al Wattaniah, Kepala Batas Seberang Perai (Warta Negara 27.7.1955).

Mereka dikatakan disuruh oleh golongan tertentu dengan tujuan menyokongnya, bagi menguatkan perjuangan UMNO menuntut kemerdekaan (Utusan Melayu 25.7.1955 & Warta Negara 26.7.1955). Warta Negara 26.7.1955 menerbitkan sepenuhnya, antaranya menyebutkan:

‘…tiap-tiap pengundi yang beragama Islam lelaki dan perempuan yang mempunyai hak undi menurut undang-undang Pilihan Raya Persekutuan yang telah disahkan, wajib menjalankan hak undinya dengan turun ke tempat mengundi dan membuang undinya pada hari dan waktu yang telah ditetapkan, wajib hanya memilih calon yang terdiri dari orang Islam sahaja, sesiapa juga di antara orang Islam yang memberi hak undinya kepada orang yang bukan Islam adalah dianggap bahawa orang itu telah melakukan satu perkara yang berlawanan dengan kehendak ayat-ayat Allah…’

(Saya petik fatwa ini dari buku ‘Politik Melayu Pulau Pinang 1945-1957’ seperti yang disebutkan. Di nota kaki fatwa ini dituliskan,‘Mengenai Fatwa Pilihanraya selanjutnya, lihat lampiran L.’ Tetapi bila saya cari di lampiran L, saya nak lihat ayat-ayat Al-Qur’an selanjutnya, tak ada. Samada kesalahan itu disengajakan atau tidak, wallahu ‘aklam.)

Maka meloncatlah kata-kata setuju dari Ustaz Ahmad Awang, Timbalan Yang Dipertua PAS yang menyebutkan, ‘…bahawa fatwa itu dikeluarkan oleh orang-orang yang tidak menyebelahi mana-mana parti… (Lihat Warta Negara 26.7.1955).

Memang betul pun. Tetapi jelas fatwa tersebut tidak menguntungkan UMNO yang meletakkan calon MCA (bangsa Cina) di kawasan majoriti Melayu (pengundi bukan Melayu tak sampai 50% dari pengundi Melayu) untuk menentang calon Islam dari PAS dalam PRU I (1955) tersebut. Maka pemimpin-pemimpin UMNO Seberang Perai terpaksa cuba meyakinkan pengundi-pengundi Melayu-Islam bahawa fatwa tersebut salah. Mereka meletakkan tanggung jawab itu pada pemimpin-pemimpin PAS, yang mereka sifatkan sebagai penipu, pencuri dan buat dakyah palsu untuk kelirukan pengundi-pengundi UMNO di kampong-kampung (Lihat Utusan Melayu 25.7.1955).

Mereka menuduh PAS sebagai dalangnya. Mengapa? Kerana ada yang lebih menarik lagi… Lepas itu keluar pula fatwa penafian, juga dari Abdullah Fahim sendiri. Berbunyi:

‘…adalah memilih calon yang terdiri dari orang kafir yang terikat dengan UMNO itu tidaklah menjadi haram, bahkan itulah jalan yang dikehendaki masa dan siasah kerana mencapai kemerdekaan Tanah Melayu.’ (Warta Negara 25.7.1955)

Lagi, lebih menarik bila dinyatakan sekali bagaimana beliau sampai (boleh tersilap) mengeluarkan fatwa asal itu. Katanya…

‘Surat itu (fatwa asal yang ditandatangani oleh 3 tokoh agama), dibacakan kepada saya kerana katanya hendak menyokong dan menguatkan perjuangan menuntut kemerdekaan dan sebab itulah mereka datang meminta sokongan saya. Oleh kerana saya percaya di atas bacaannya (seolah-olah beliau tidak membacanya, main percaya saja), maka saya pun menurun tandatangan.’ (Lihat Utusan Melayu 25.7.1955).

Penafian itu tidak disetujui oleh 2 lagi penandatangan fatwa asal iaitu Mohd Salleh Masri dan Abdul Halim Al-Hadi. Mereka menekankan, di mana ayat-ayat dalam fatwa itu cukup terang dan jelas tiada berhajat kepada takwil lagi. (Warta Negara 25.7.1955). Mereka mensifatkan penafian itu terpaksa oleh ‘sesuatu sebab tertentu’. Ada yang menyebutkan penafian itu dibuat oleh orang lain bukan dari Abdullah Fahim, orang yang mahu menjaga kepentingan UMNO.

Menurut keterangan Sheikh Ali Baldram, ada pendapat yang mengatakan, surat penafian itu dibuat oleh Ahmad bin Haji Abdullah, iaitu anak Abdullah Fahim sendiri, atas nama ayahnya. Tujuannya ialah untuk meletakkan tanggungjawab itu ke atas PAS dengan menjaga politik UMNO sendiri.

Kesimpulan mengenai isu tersebut…

Pertama: Kesan dari penafian itu, boleh membantu memulihkan pengaruh UMNO, dan cuba meletakkan keburukannya kepada PAS. Kerana dikatakan Abdullah Fahim sendiri mendakwa orang yang datang menemuinya itu adalah bukan orang UMNO.

Kedua: Melihat kepada surat penafian itu tanpa merojok kepada mana-mana ayat Qu’ran walaupun beliau seorang Mufti yang berwibawa, maka surat itu dibuat bukan dari jabatan atau jawatannya sebagai Mufti, ataupun dibuat secara tergesa-gesa atau seperti yang disebutkan, ‘terpaksa oleh sesuatu sebab tertentu’.

Ketiga: Pada saya, biasa la tu… Memang dalam negara sekular di bawah penjajah, kuasa politik lebih berkuasa dari kuasa agama. Kerana UMNO atau Perikatan adalah parti ‘anak didik’ penjajah, maka penjajah pasti cuba menentukan kemenangannya dengan memperalatkan jawatan atau jabatan agama. Bahkan pemimpin-pemimpin warisan penjajah yang memerintah negara ini pun, otaknya masih berselepet dan berselaput macam penjajah… kadang-kadang berlagak lebih dari tuan penjajahnya itu!

Berbalik kepada kemenangan calon tunggal PAS satu di parlimen dan satu di negeri dalam kawasan Kerian Perak. Bagaimana boleh menang, sedangkan waktu itu jumlah ahli PAS tak lebih dari 100 ahli sahaja? Calon Persekutuan (parlimen) PAS yang menang Tuan Haji Ahmad Tuan Husin, waktu itu memegang jawatan Bendahari Agung PAS, datang dari Kampung Pokok Sena Kepala Batas, Seberang Perai. Beliau menjadi Tok Guru pondok di kampong tersebut.

Menurut Allahyarham Ustaz Uthman Hamzah, seorang bekas pemimpin Hizbul Muslimin (yang diharamkan pada Ogos 1948) dan petugas di pejabat Agung PAS hingga ke akhir hayat, tidak ada apa-apa rahsia kemenangan YB tersebut kecuali beberapa sebab berikut:

Pertama: Kerana pengundi bangsa asing amat kecil jumlahnya dari pengundi Melayu Islam berbanding di tahun 60an hingga sekarang.

Kedua: Perasaan mahukan kemerdekaan berlunaskan Islam masih bersih, tidak dijejaskan oleh sebarang kepura-puraan seperti yang disarankan kepada umum sekarang.

Ketiga: Keadaan dan sikap beliau yang begitu sederhana dan tawadhuk. Yang menarik, dikatakan beliau tidak pernah meminta dirinya diundi sepanjang kempen pilihan raya, kecuali menerangkan tujuan PAS menyertai pilihan raya. Iaitu hendak menyuarakan keinginan bangsa Melayu yang mahukan kemerdekaan berlunaskan Islam selaras dengan kehendak rakyat waktu itu, menyebabkan beliau lebih dihormati ramai.

Hal ini berbeda dengan calon Perikatan Tuan Haji Sulaiman Palestin, juga datang dari Seberang Perai tinggal di daerah Bukit Mertajam, dikatakan ‘bersikap bongkak’, ‘bermulut bacul’ dan suka merendah-rendahkan calon PAS. Pernah dikatakan calon PAS itu ‘buta bahasa Inggeris’ sedangkan di Dewan Rakyat hanya guna bahasa Inggeris. Tambahan pula, Tuan Haji Ahmad adalah bekas guru kepada Tuan Haji Sulaiman, menyebabkan ramai pengundi-pengundi bersimpati termasuk ahli-ahli UMNO sendiri.

Keempat: Dikatakan UMNO pada masa itu, ahli-ahlinya masih belum berani mengugut, belum ‘pandai menipu’ dan belum ada projek-projek yang hendak disogokkan kepada rakyat, samada bersifat keduniaan atau keagamaan.

Kelima: Ialah kerana Tuan Guru tersebut berketurunan Banjar, sesuai dengan jumlah pengundi terbesar di situ adalah suku-kaum Banjar di samping suku-kaum Melayu dan Jawa. Apalagi bila orang Banjar lebih cenderung kepada perjuangan Islam.

Perjuangan Tuan Guru Haji Ahmad adalah perjuangan PAS, kerana kasihnya pengundi-pengundi Kerian kepada beliau menyebabkan mereka juga sokong PAS. Mungkin itu juga sebabnya mereka sokong calon yang dipilih oleh PAS Encik Ahmad Kamal (atau Mohd Kamal Ahmad) di dewan negeri, walaupun pengundi-pengundi itu masih belum jadi ahli PAS. Encik Ahmad Kamal juga menjadi YB tunggal di Dewan Undangan Negeri Perak, antara satu-satunya negeri yang dapat kerusi dalam PRU pertama 1955 di Malaya.

Rujukan:

1.Akhbar ‘Majlis’ 17 Jun 1955.

2.Akhbar Utusan Melayu 25.7.1955.

3.Warta Negara 26.7.1955.

4. Md Salleh bin Md Gaus. ‘Politik Melayu Pulau Pinang 1945-1957’. Terbitan Dewan Bahasa Dan Pustaka 1984).

5. Risalah cenderamata sempena Muktamar Agung PAS ke 38.10-12 April 1987

6. Faridah binti Ali, Sejarah Awal Perkembangan Parti Islam Se Malaya (PAS) di Kelantan 1953-1959, Latihan Ilmiah Sarjana Muda, Universiti Kebangsaan Malaysia, 1979.)

7. Warta Negara 16.7.1955

Tambahan I:


Manifesto Persatuan Islam Se-Malaya

Siasah (Politik).

1. Menyemak dan menyusun semula perjanjian Persekutuan Tanah Melayu bagi disesuaikan dengan hasrat rakyat.
2. Berusaha supaya sekalian ahli-ahli Majlis Mesyuarat, samada Majlis Mesyuarat Persekutuan, Negeri, Jajahan Selat dan Bandaran hendaklah semua sekali dipilih oleh rakyat.
3. Mengakui kedaulatan Duli-duli Yang Maha Mulia sebagai Raja-raja yang berpelembagaan.
4. Berusaha menghapuskan dasar pintu terbuka, yakni menahan kemasukan orang dagang ke Tanah Melayu yang merbahayakan kedudukan anak negeri.
5. Menjamin kebebasan beragama dan hak asasi manusia.
6. Berusaha dengan sungguh-sungguh supaya bahasa Melayu diamalkan benar-benar sebagai bahasa rasmi kerajaan dan kebangsaan.
7. Berusaha supaya tiap-tiap orang hanya mempunyai satu taraf kerakyatan sahaja.
8. Berusaha dan berikhtiar dengan bersungguh-sungguh bagi menjapai kemerdekaan Malaya dengan secepat mungkin.
9. Berikhtiar bersungguh-sungguh supaya peraturan-peraturan Islam dapat dijalankan dalam masyarakat dan urusan pemerintahan dari satu masa ke satu masa hingga terlaksananya cita-cita Islam.

Ikhtisad (Ekonomi).

1. Berikhtiar dengan bersungguh supaya dapat didirikan usaha-usaha untuk kemajukan pertanian, perusahaan, perniagaan dan pelayaran.
2. Menghapuskan perniagaan yang berupa pembolotan ekonomi (monopoli).
3. Berikhtiar supaya negara tidak berharap semata-mata kepada luar negeri untuk kehidupan rakyatnya.
4. Berikhtiar mengadakan rancangan dan usaha yang tegas membantu perkembangan ekonomi orang-orang Melayu.
5. Berikhtiar supaya penanaman modal luar dapat dihadkan.
6. Berikhtiar mengecilkan perbelanjaan negara dengan seberapa kecil yang boleh, dengan memotong segala perbelanjaan-perbelanjaan yang tidak mustahak.
7. Berikhtiar mengadakan peraturan-peraturan untuk melindungi hak-hak tani, nelayan, buruh, perniagaan, perusahaan dan sebagainya.

Ketenteraan.

1. Berusaha supaya diadakan satu askar kebangsaan sahaja untuk menjamin keselamatan negara.
2. Berusaha supaya askar-askar luar dikurangkan dengan seberapa banyak yang boleh dan tempatnya diganti dengan askar-askar kebangsaan sahaja.
3. Berikhtiar dengan sehabis tenaga supaya darurat dapat ditamatkan dan undang-undang darurat dimansuhkan.
4. Berusaha supaya diadakan perkhidmatan negara (Nasional Servise) untuk menjamin keselamatan negara.
5. Menggalakkan supaya rakyat suka mengambil bahagian dalam pertahanan negerinya (civil defence).

Pelajaran dan Pendidikan.

1. Mengambil langkah supaya tiap-tiap kanak mendapat pelajaran percuma yang bersesuai dengan kemajuan.
2. Pelajaran Agama Islam hendaklah diberikan kepada kanak-kanak yang beragama Islam.
3. Berikhtiar supaya pemerintah dapat mengadakan sekolah-sekolah dewasa dengan seberapa segera terutama pada bahagian pertukangan dan ekonomi.
4. Berikhtiar dan berusaha supaya sekolah-sekolah Melayu yang ada sekarang ini menjadi pokok bagi sekolah negara dengan memperluas dan mempertinggikan tingkatan darjah dan pelajarannya sesuai dengan dasar pelajaran.

(Sumber: Faridah binti Ali, Sejarah Awal Perkembangan Parti Islam Se Malaya (PAS) di Kelantan 1953-1959, Latihan Ilmiah Sarjana Muda, Universiti Kebangsaan Malaysia, 1979.)

Tambahan II:
Manifesto Parti Perikatan: UMNO-MCA-MIC

1. Pentadbiran.

Berusaha mengisi sebahagian besar jawatan-jawatan tinggi dalam pentadbiran dengan anak negeri ini dalam masa tempoh perkhidmatan yang pertama. Tidak membenarkan lagi pengambilan pegawai-pegawai berdagang dengan tidak setahu dan seizin Majlis Mesyuarat Kerja Federal. Memberi kemudahan kepada pegawai-pegawai anak negeri berlatih untuk dinaikkan ke pangkat-pangkat yang lebih tinggi. Memberi lebih banyak scholarship-scholarship lagi kepada pegawai-pegawai anak negeri dan kepada penuntut-penuntut yang baru lepas sekolah, dan melindungi hak-hak pegawai yang telah bersara.

2. Tanam-tanaman.

Menanam bahan-bahan makanan cukup untuk keperluan penduduk-penduduk negeri ini. Memperbaiki cara jual beli, jalanraya-jalanraya dan pengangkutan untuk kepentingan petani-petani. Membanyakkan jenis tanaman-tanaman, istimewa mengkaji bagaimana tembakau dan tebu boleh ditanam dengan cara besar-besaran. Memberi pinjaman wang kepada pekebun-pekebun kecil bagi menggalakkan mereka menanam koko, kopi, teh, kelapa dan kelapa sawit. Memberi bantuan kepada petani-petani seluruhnya menerusi bank tanah dan lain-lain alat pekerjaan. Menjamin bank petani-petani itu atas tanahnya dengan mengubah cara memberi tanah-tanah kepada pekebun-pekebun kecil untuk menanam pokok-pokok getah baharu.

Menjamin pekebun-pekebun sayur hak dan tanahnya dengan mengubah cara memberi tanah kepada mereka dan cara mengeluarkan lesen sementara kepada cara geran pajak. Memperbaiki perusahaan kelapa dengan memberi pekebun-pekebun kecil kelapa jenis yang lebih baik dan rancangan taliair yang lebih memuaskan hati. Meneruskan dasar mencegah tanah dari lari dan menambahkan kesuburan tanah seperti memulihkan semula kawasan-kawasan kebun-kebun kelapa yang ditinggalkan oleh tuan-tuannya, dan memperhebatkan penyelidikan tentang tanam-tanaman, dan mendesak kerajaan-kerajaan negeri melaksanakan hasil-hasil penyelidikan itu, istimewa untuk faedah-faedah pekebun kecil.

3. Kewangan dan Ekonomi.

Berusaha supaya kewangan negeri berasaskan atas dasar ekonomi yang tegap dan anggaran belanjawan yang berimbangan. Mengurangkan perbelanjaan dan menambahkan khazanah negeri. Mengenakan cukai yang adil dan samarata pembahagiannya. Memeriksa semula bayaran-bayaran cukai atas barang-barang masuk dan keluar. Menarik modal luar negeri masuk ke dalam negeri ini. Mendapatkan pinjaman wang dari rakyat negeri ini untuk meluaskan rancangan-rancangan kebajikan am.

Mendirikan sebuah bank pusat. Mendirikan sebuah bank tanah. Membanyakkan jenis-jenis tanaman-tanaman dengan bantuan bank tanah. Menggalakkan pekebun-pekebun getah menanam semula dan menanam baharu kebun-kebun getah mereka dengan benih yang mengeluarkan hasil yang banyak. Mengadakan satu dasar yang sama dalam semua negeri-negeri dalam Persekutuan berkenaan cara menguntukkan tanah-tanah bagi dilombong, menggalakkan penanaman modal dan mencari tanah-tanah bijih untuk dilombong dan memperbaiki cara-cara melombong. Menambah kawasan tanah-tanah sawah yang cukup rancangan taliairnya dan bajanya serta menjamin penanam-penanam padi pendapatan yang adil atas jerih payahnya.

Meminda undang-undang cukai pendapatan bagi menggalakkan perusahaan-perusahaan baru ditubuhkan. Berikhtiar memberi kuasa elektrik yang cukup bagi kegunaan perusahaan-perusahaan dan petani-petani seluruhnya. Mengadakan pengangkutan jalan-jalan raya, keretapi dan udara yang murah, cekap dan tahan. Berikhtiar memberi kerja-kerja kepada buruh seluruhnya, memberi kemudahan-kemudahan kepada buruh berlatih bagi menyesuaikan diri mereka dengan kerja yang mereka buat. Menukar kerja-kerja buruh kepada kerja-kerja yang lain pada waktu meleset untuk membantu penderitaan yang mereka alami dan… Mengambil langkah bagi membantu orang-orang Melayu memperbaik kedudukannya dalam lapangan ekonomi.

4. Pelajaran.

Memberi perhatian yang istimewa kepada soal-soal pelajaran. Mengubah corak pelajaran dengan memberikan corak Malaya. Menambah bilangan orang yang tahu membaca dan menulis. Menambah kemudahan-kemudahan pelajaran termasuk mendirikan bangunan-bangunan sekolah yang murah harganya dan memberi pelajaran pada sebelah pagi dan petang. Menambah bilangan sekolah-sekolah menengah moden dan sekolah-sekolah latihan. Memberi bantuan wang kepada sekolah-sekolah agama Islam. Meluaskan perkembangan sekolah-sekolah anak negeri. Menghormati perkembangan sekolah-sekolah, bahasa-bahasa dan kebudayaan tiap-tiap bangsa yang tinggal dalam negeri ini.

Mengkaji semula undang-undang pelajaran tahun1952 dan kertas putih tentang pelajaran Majlis Mesyuarat Undangan Federal November 67 tahun 1954. Mengkaji semula undang-undang melesen dan mendaftar syarikat-syarikat perniagaan dan perusahaan yang dijalankan kuatkuasanya bagi mendapatkan wang untuk pelajaran. Melatih guru-guru dalam negeri ini. Memberi pelajaran permulaan dengan percuma dengan secepat mungkin. Menubuhkan sebuah jenis sekolah kebangsaan yang dapat diterima oleh rakyat ini, yang dapat menggalakkan perkembangan kebudayaan, ekonomi, sosial dan politik rakyat negeri ini ke arah mencipta suatu bangsa yang memakai bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan.

Menggalakkan geraka-gerakan di sekolah-sekolah seperti gerakan-gerakan pengakap lelaki dan perempuan dan pasukan-pasukan kedet. Menggalakkan perkembangan sekolah-sekolah private dan rakyat. Mendesak supaya diadakan lebih banyak kuliah-kuliah pengajian di Universiti of Malaya di Persekutuan. Menggalakkan perkembangan-perkembangan universiti-universiti dalam negeri ini, dan memberi layanan yang sama kepada seluruh sekolah-sekolah bantuan kerajaan berdasarkan dengan keadaan kewangan Persekutuan.

5. Darurat.

Berusaha menamatkan darurat dengan seberapa segera dengan menawarkan kepada pengganas-pengganas komunis pengampunan beramai-ramai dan kalau tindakan itu tidak berjaya, akan mengumpulkan segenap tenaga dan meminta bantuan dari luar negeri bagi memperhebat perang melawan pengganas-pengganas. Meminta Britian dan Amerika Syarikat bantuan wang yang lebih besar untuk perang melawan pengganas-pengganas, dan… Mengkaji semula undang-undang darurat bagi memansuhkan fasal-fasal yang didapati berlawanan dengan kepentingan rakyat negeri ini.

6. Perikanan.

Mengadakan penyiasatan yang segera tentang kehidupan nelayan-nelayan dengan maksud menambah pendapatan mereka. Berusaha membantu dalam menambah penangkapan ikan dengan cara yang lebih baik. Memberi kemudahan-kemudahan menyimpan ikan-ikan dan pengangkutan bagi perusahaan ikan. Memperbaiki cara jual beli dengan mendirikan lembaga-lembaga jual beli atau syarikat-syarikat kerjasama, dan… Membantu mencarikan nelayan-nelayan pekerjaan dalam musim gelora.

7. Perumahan.

Menggalakkan pembangunan-pembangunan rumah-rumah yang murah untuk dijual atau disewakan kepada orang-orang yang berpedapatan rendah dengan syarat-syarat yang senang supaya membersihkan kawasan-kawasan sesak, dan… Menggalakkan syarikat-syarikat perumahan bukan kerajaan mendirikan rumah-rumah.

8. Jabatan Perkhidmatan Penerangan.

Menggalakkan Jabatan Perkhidmatan Penerangan termasuk bahagian akhbar, penyiaran radio dan filem unit. Menjadikan jabatan itu sebuah jabatan yang dikendalikan oleh kerajaan Persekutuan dan mengisi semua jawatan-jawatan yang tinggi dengan rakyat negeri ini. Menjadikan radio Malaya sebuah lembaga seperti BBC di Britian. Berusaha supaya filem unit dijadikan atas dasar perniagaan supaya ia tidak lagi bergantung kepada kerajaan atas perbelanjaannya. Mengadakan suatu jabatan penerangan yang cekap di rumah Malaya, London, dan jabatan itu diketuai oleh seorang rakyat negeri ini. Memberi nasihat dan pimpinan kepada rakyat menerusi bahagian perhubungan raya, dan… Membuat penerangan-penerangan bagi menarik pelawat-pelawat mengunjungi negeri ini.

9. Buruh.

Menjamin buruh mendapat layanan yang adil. Mengadakan kerja-kerja bagi semua buruh. Memberi kemudahan-kemudahan berlatih kepada semua buruh, bagi membolehkan mereka memperbaiki tarafnya. Menukar kerja buruh kepada kerja-kerja yang lain dalam masa meleset. Mengkaji semua undang-undang provident fund buruh dengan maksud membolehkan mereka dapat mengambil wang simpanan mereka dengan segera kalau mereka perlu wang sangat-sangat. Menggalakkan perkembangan-perkembangan kesatuan-kesatuan buruh yang sihat dan kuat bagi membolehkan mereka melindung kepentingan-kepentingan, dan… Menggalakkan kedai-kedai syarikat kerjasama di kebun-kebun getah dan lain-lain kawasan, kalau dikehendaki diluaskan.

10. Tanah.

Mengadakan penyiasatan tanah di seluruh Persekutuan. Membantu petani-petani mendapat tanah bagi bercucuk tanam. Membantu petani-petani menerusi bank tanah dan lain-lain alat kerajaan. Mengubah cara memberi tanah dari cara lesen sementara kepada cara geran pajak. Meluaskan tanah simpanan Melayu kalau didapati tanah-tanah simpanan mereka tidak cukup atau tidak sesuai untuk bercucuk tanam. Mendesak kerajaan-kerajaan negeri menguntukkan tanah-tanah simpanan itu bagi membolehkan orang-orang Melayu membuka kampong-kampung baru yang moden. Memajukan tanah-tanah orang Melayu yang belum dibuka itu. Mengkaji semula bayaran cukai tanah. Menggalakkan petani-petani menambah jenis tanaman-tanaman dengan menurunkan bayaran cukai tanah kalau perlu dan mengadakan rancangan-rancangan memberi tanah kepada orang-orang yang tidak mempunyai tanah dan mengadakan mata pencarian bagi rakyat dengan bertani dalam masa meleset.

11. Pemerintahan Tempatan.

Menubuhkan majlis-majlis mesyuarat bandaran di bandar-bandar yang sekarang tidak mempunyai majlis-majlis mesyuarat bandaran dan yang difikirkan patut mempunyai majlis-majlis mesyuarat itu. Mempercepatkan perlaksanaan undang-undang memberi hak kuasa kewangan kepada pemerintahan-pemerintahan tempatan. Mendirkan majlis-majlis mesyuarat kampong yang semua ahli-ahlinya termasuk pengerusi-pengerusinya dipilih oleh orang ramai. Mendirikan di tiap-tiap jajahan dua buah majlis mesyuarat, pertama Majlis Mesyuarat Bandaran dan kedua Majlis Mesyuarat Kawasan Luar Bandar.

12. Perubatan dan Kesihatan.

Menjalankan rancangan meluaskan dan memperbaiki perkhidmatan-perkhidmatan perubatan dan kesihatan secepat mungkin. Menambah perkhidmatan-perkhidmatan perubatan dan kesihatan di kawasan-kawasan luar bandar. Menambah bilangan hospital-hospital dan memperbaiki kemudahan-kemudahan di dalamnya. Menjalankan gerakan secara besar-besaran terhadap penyakit batuk kering, untut, puru dan kekurangan zat makanan. Mengadakan dari semasa ke semasa kursus latihan semula untuk doktor-doktor istimewa, doktor-doktor saudagar, jururawat, hospital assistan dan bidan-bidan. Menggalakkan kerjasama yang rapat di antara doktor-doktor saudagar dan kakitangan-kakitangan hospital. Menggalakkan doktor-doktor saudagar mendirikan kelinik. Merancang rawatan-rawatan, pakar-pakar perubatan dan kesihatan bagi memberi nasihat tentang kesihatan kepada negeri ini. Berusaha menambah bilangan doktor-doktor tempatan berlatih keluar negeri dalam ilmu kedoktoran yang tinggi. Mengadakan hubungan yang rapat dengan pertubuhan kesihatan dunia bangsa-bangsa bersatu untuk mendapatkan bantuan dan nasihat.

13. Politik.

Mengekalkan dan memelihara kedudukan Raja-raja Melayu sebagai ketua-ketua yang berpelembagaan dalam negeri mereka masing-masing. Mendesak supaya sebuah suruhanjaya istimewa yang bebas dilantik bagi menyiasat perubahan-perubahan perlembagaan dengan tidak mengusik kedudukan Raja-raja Melayu dan kepentingan-kepentingan orang Melayu yang istimewa. Mengesyorkan supaya suruhanjaya ini mengkaji soal kerakyatan dalam negeri ini dengan maksud supaya soal ini dapat diselesaikan dengan memuaskan hati. Memeriksa semua soal kemasukan orang-orang dagang dengan maksud kepentingan-kepentingan orang Melayu dan rakyat negeri ini yang bukan Melayu dapat dipelihara.

Menjadikan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan dalam ertikata yang sebenarnya dalam tempoh 10 tahun, dan mendirikan Majlis Bahasa Melayu. Memberi pengakuan bahawa rakyat negeri dan orang-orang yang bukan Melayu boleh memelihara bahasa-bahasa dan kebudayaannya. Mentadbir dua buah dewan undangan. Pertamanya Dewan Orangramai yang semua ahlinya dipilih dan kedua Dewan Pertuanan. Berusahasa supaya Dewan Orangramai yang semua ahli yang dipilih itu didirikan dalam masa tempoh perkhidmatan yang pertama yang melindungi seberapa yang dapat hak-hak dan kepentingan-kepentingan kaum-kaum yang kecil bilangannya.

14. Perkhidmatan Kebajikan Masyarakat.

Memeriksa semua perkhidmatan kebajikan masyarakat yang ada sekarang ini dengan maksud memperbaiki dan meluaskan lagi sesuai dengan keadaan kewangan negeri ini dan keperluan rakyat seluruhnya. Menggalakkan pemuda-pemuda mengambil kecenderungan yang bersungguh-sungguh dalam gerakan yang mendatangkan faedah bagi mereka dan negeri ini. Menyokong pertubuhan-pertubuhan sukarela yang menyumbangkan pekerjaan-pekerjaan kebajikan untuk rakyat dan mengadakan sebuah pertubuhan pusat bagi menasihatkan kerajaan atas soal-soal sosial. Menyusun semula dan memperbaharui alat-alat pentadbiran Jabatan Kebajikan Masyarakat.

Mengisi jawatan-jawatan yang tinggi dalam Jabatan Kebajikan Masyarakat dengan rakyat negara ini. Memberi galakan supaya rakyat cenderung dalam suasana kemajuan masyarakat. Mencegah jemaah-jemaah haji dari kena tipu dengan mengadakan kapal-kapal. Mendirikan sebuah pejabat. Memberi kemudahan-kemudahan kebajikan, kesihatan di Judah dan di Mekah serta di kapal-kapal, mendirikan hotel-hotel dan kantin-kantin di Judah dan di Mekah. Melantik sebuah suruhanjaya bagi mengkaji soal-soal yang berhubung dengan jemaah haji.

15. Merancang bandar dan kawasan luar bandar.

Mengambil langkah dalam mengadakan perancangan bandar-bandar dan kawasan-kawasan luar bandar meliputi seluruh Persekutuan, dan mengadakan satu dewan perancang pusat bagi menyatukan kerja-kerja merancang yang dijalankan oleh pemerintahan tempatan dan mengadakan suatu rancangan kemajuan yang satu bagi seluruh negeri ini.

(Sumber: Warta Negara 16.7.1955)

Ahad, 19 September 2010

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke8

Gambar tangan ini bukan lambang PAS asal, tetapi beginilah kira-kira.

TANGAN terbuka. Atau tapak tangan, mempunyai lima jari yang sedang terbuka. Itulah lambang atau simbol PAS yang mula-mula digunakan bagi menghadapi pilihanraya persekutuan pertama, pada 27 Jun 1955.

Lawan-lawan PAS menggunakan symbol ini untuk menakut-nakutkan pengundi-pengundi. “PAS mahu potong tangan orang ramai.” Kata mereka. Yakni, kalau PAS berjaya perintah negara ini, ia akan laksanakan hukum ‘hudud’ yang termasuk di dalamnya potong tangan bagi pencuri, penyamun atau perompak. Mereka gambarkan hukum Islam itu begitu ngeri, zalim dan kejam.

Pada hal, ianya hanya secebis dari sistem perundangan Islam, yang bersifat mengubati penyakit masyarakat. Contohnya seperti kerat kaki pada pesakit kencing manis. Begitulah hudud, kerat tangan pencuri, ‘rajam’ atau sebat pada penzina apabila cukup syarat-syarat yang begitu ketat.

Ada juga yang menganggap, lambang ini hampir menyamai tujuan PKMM, yakni mengangkat tangan, menggenggam lima jari, jadi gumpalan penumbuk, yang juga ada unsur-unsur Islam. Juga terdapat unsur-unsur menunjukkan orang Melayu bebas beragama Islam, bebas melaksanakan hukum serta perundangan Islam yang tidak dikongkong oleh penjajah.

Walau apapun tafsirannya, namun makna sebenar adalah simbol kepada amalan rukun Islam yang lima. Bermula dengan pengakuan kesatuan aqidah atau syahadah ‘Tiada Tuhan melainkan Allah dan Nabi Muhammad itu adalah pesuruh atau rasul Allah, yang di dalamnya ada enam rukun pula iaitu Rukun Iman. Seterusnya mendirikan sembahyang lima waktu sehari semalam, berpuasa wajib setahun sekali sepanjang Ramadzan, membayar zakat dan fitrah, serta mengerjakan haji sekali seumur hidup, jika mampu. Semuanya ini adalah asas ke arah menjadi seorang Muslim yang sejati.

Setelah itu lambang ini ditukar kepada lambang bulan bintang. Iaitu sebiji bintang lima penjuru, berada di atas hujung tanduk bulan sabit, di mana dua penjuru kakinya berada dalam lingkungan bulan dan tiga penjurunya lagi berada di bahagian atas luar lingkungan bulan sabit tersebut. Lambang ini juga terpaksa ditukar kerana diharamkan oleh pemerintah (zaman pemerintahan Tun Abdul Razak, iaitu pada tahun 1971), yang menuduh ‘menggunakan lambang Islam bagi mengelirukan orang ramai’.

Akhirnya, mengambanglah lambang bulan purnama penuh mengisi langit pilihan raya Malaysia. Ia mula digunakan dalam pilihan raya Tumpat Barat Kelantan hinggalah sekarang. Lambang tersebut ialah bulatan putih seperti bola pingpong yang bererti bulan purnama, dengan latar belakang warna hijau dan dalam keadaan tertentu boleh digunakan warna hitam.

Ukurannya seperti yang tercatat dalam ‘Perlembagaan PAS, pindaan 1987’, hendaklah 3x4 atau 3:4, iaitu 3 lintang dan 4 bujur. Boleh digunakan dalam inci, kaki, cm, meter, atau sistem ukuran-ukuran lain. Boleh juga digunakan apa-apa simbol yang dipersetujui oleh Jawatankuasa Kerja PAS Pusat, dan diluluskan oleh Pendaftar Pertubuhan serta Suruhanjaya Pilihan Raya. Lambang-lambang tersebut adalah khusus bagi kegunaan pilihan raya dan manefestonya sahaja.

Bendera PAS pula berwarna merah putih. Warna merah terletak di atas warna putih yang sama lebarnya. Di pangkal sebelah kiri terletak satu bulatan hijau. Pada asalnya di dalam bulatan tersebut, tertera perkataan ‘Allah’ dan ‘Muhammad’ dalam tulisan jawi berwarna putih. Dengan pengharaman seperti dikatakan di atas, ia tidak boleh digunakan lagi dan hanya tinggal bulatan hijau sahaja. Kekallah bendera PAS hampir sama dengan bendera UMNO, yang mana di sudut atas sang saka mereh putih tersebut terdapat bulatan hijau bagi PAS dan UMNO dengan lambang kerisnya.

Ukuran bendera juga adalah sebesar 5x7 atau 5:7, sama dengan ukuran inci, kaki, cm, meter atau selainnya. Bendera PAS digunakan dalam setiap perayaan atau perjumpaan yang dianjurkan dan disertainya. Juga digunakan sebagai latar belakang dalam sesuatu majlis, pada kenderaan, pejabat atau rumah-rumah ahli di semua peringkat, terutamanya semasa kempen-kempen pilihan raya.

PAS dengan lambang ‘tangan terbuka’nya terus menyertai pilihanraya, walaupun pendaftaran pertubuhannya baru diluluskan sehari sebelum penamaan calun, iaitu pada 14 Jun 1955, setelah hampir 4 tahun permohonannya diajukan.

Dari 52 buah kawasan Dewan Perundangan Persekutuan atau Dewan Rakyat yang juga disebut Parlimen, PAS hanya mampu bertanding di sebelas (11) kawasan sahaja. Iaitu 3 di Perak, 2 di Selangor, 3 di Kelantan, 1 di Pahang, 1 di Seberang Prai dan 1 di Kedah. Apakah ini juga satu difinasi ‘tangan terbuka’, yakni terbuka dan kosong dari kemampuan menewaskan lawannya?

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke7


DIKATAKAN era kebangkitan PAS peringkat pertama telah berakhir, ialah kerana selepas ini PAS seolah-olah ketandusan pemimpin. Dr Abbas tidak dapat berkhidmat sepenuh masa dengan parti, kerana sedang bertugas di dalam jabatan kerajaan. Walaupun begitu di negeri mana beliau bertugas, maka di situlah benih-benih PAS akan tumbuh.

Umpamanya masa beliau bertugas di Melaka, Terengganu dan lain-lain. Pernah semasa diadakan Muktamar ke 3 di Madrasaah At-Tahzib Ad-Diniyah, Titi Serong Parit Buntar, Perak, waktu itu Dr Abbas berada di Makkah, Arab Saudi. Muktamar yang diadakan pada 12 Ogos 1954. Muktamar yang dikatakan pertama dan mungkin terakhir PAS menyaksikan 3 pemangku YDP. Iaitu:

1.Che Ahmad Awang.
2.Tuan Haji Ahmad Tuan Husin
3.Haji Mansur JP.

Walaupun begitu cawangan-cawangan (sekarang di sebut Kawasan) PAS tetap bertumbuhan di bawah kepimpinannya.

Menurut lapuran akhbar ‘Utusan Melayu’ keluaran 20 Mac 1954, cawangan pertama PAS di negeri Johor telah ditubuhkan pada 19 Mac 1954 di Johor Baharu.

Pimpinan cawangan PAS Johor Baharu:
1.Haji Arifin Alias sebagai Ketua. Beliau ialah seorang jurutera bertauliah, pangasas Hizbul Muslimin di Gunung Semanggul, bekas ketua Hizbul Muslimin Negeri Johor.
2.Osman Abdullah sebagai Setiausaha cawangan,
3.Yusuf Abdul Rahim sebagai Bendahari.
4.8 ahli jawatankuasa.

Dikatakan juga Haji Mohd Said Abdul Hadi salah seorang pengasas dan pernah juga menjadi Setiausaha Perhubungan pertama PAS Negeri Johor, pegawai agama dan pengarang ‘Warta Jabatan Agama Islam Johor’.

Beliau mengatakan:
‘... tokoh-tokoh utama yang terlibat dalam penubuhan PAS Johor adalah terdiri dari bekas-bekas anggota PKMM dan Hizbul Muslimin.’

Reaksinya, sambutan terhadap PAS agak memberangsangkan. Ekoran dari berita itu, satu rombongan masyarakat Bugis dari Benut telah bertemu pemimpin PAS cawangan Johor Baharu dan akhirnya tertubuhlan PAS cawangan di Benut pada 6 Mei 1954.

Pimpinan cawangan PAS Benut:
1.Haji Abdul Razak sebagai ketua.
2.Mohd Tahir sebagai setiausaha.
3.Seorang Bendahari
4.6 ahli jawatan kuasa.
(Seperti lapuran ‘Utusan Melayu’ 7 Mei 1954)

Apa yang menarik perhatian antara usul cawangan Benut itu telah dibawa ke Muktamar Agung PAS di Perak, antara lain meminta PAS Pusat mengadakan pendidikan politik Islam kepada ahli-ahli dan menerbitkan risalah ‘Al-Islam’. Setakat 30 Julai 1954, ahli-ahli PAS cawangan Benut mencapai 750 ahli. Begitu juga di kawasan negeri-negeri Johor yang lain, tumbuh subur cawangan-cawangan PAS seperti di Pontian dan Sungai Pulai Muar hingga tahun 1955. Lebih-lebih lagi menjelang pilihan raya umum 1959.

Di Kelantan pula, selepas Mesyuarat Agung Khas diadakan di Tanah Liat, Bukit Mertajam September 1953 itu, satu lawatan ke seluruh negeri Kelantan telah dirancang oleh pegawaai-pegawai pejabat Agung PAS. Rapat umum yang pertama telah diadakan di Pasir Mas Kota Bharu, dan seterusnya di ibu-ibu daerah lain dalam bulan April tahun tersebut.

Pidato-pidato seperti Saudara Othman Abdullah selaku Ketua Pemuda PAS dan Mohd Asri sebagai Penolong Pegawai Tadbir pejabat agung sangat-sangat memberi kesan, sehingga tertubuhnya PAS cawangan Kota Bharu dan Pasir Putih. Sejak itulah dikatakan UMNO Kelantan mula merasakan, di mana PAS merupakan suatu cabaran yang tidak boleh diperkecilkan.

Kesannya, PAS telah menjadi tarikan guru-guru pondok di antaranya ialah Tuan Guru Haji Abdullah Tahir dari pondok Bunut Payung. Ketokohan Mohd Asri yang boleh menggerakkan sentimen kefahaman politik Islam dengan gandingan ayat-ayat Al-Quran dan Hadis dan pandai bermain sentimen dengan menyelitkan unsur-unsur nasionalisme berjaya menarik guru-guru pondok menyertai PAS. (lihat Badan Perhubungan PAS Negeri Kelantan (1992), Laporan Tahunan 1991/1992 untuk Muktamar Tahunan PAS Kali Ke-38, Kota Bharu.

Menurut Amaluddin Darus lagi:

“Sebagai regu yang benar-benar ikhlas dalam perjuangan pada masa itu, kami telah berjuang tanpa mengenal siang atau malam, dengan dibantu oleh Saudara Khaider Khatib yang sungguhpun belum menjadi ahli pada peringkat itu, sehingga ditubuhkan cawangan Ulu Kelantan, yang bertempat di Kuala Krai. Beliaulah orangnya yang merupakan tenaga luar yang paling banyak memberi kursus-kursus perjuangan Islam, terutama bagi cawangan-cawangan Pasir Putih, di mana ahli-ahli PAS dari cawangan-cawangan Bachok dan Machang telah ikut juga menyertainya, kerana kedudukan mereka yang tidak berjauhan.”

Setelah ditubuhkan selama empat tahun, PAS menyertai pilihan raya Majlis Undangan Persekutuan tahun 1955. PAS meletakkan 11 calon kesemuanya. Di Kelantan PAS telah bertanding dalam tiga kawasan pada masa itu, dan ketiga-tiga calon PAS telah kalah. Mereka yang kalah ialah Mohammad Asri (Bachok dan Pasir Puteh) Muhammad Nor Hj Yusof (Machang dan Ulu Kelantan) dan Haji Mokhtar Hj Ahmad (Pasir Mas).

Berikutan dengan kekalahan itu, jentera PAS bergerak lebih aktif lagi, contohnya Mohd Asri dan Amaluddin Darus hanya berehat seminggu dan terus berusaha menyebarkan PAS ke seluruh Kelantan. Berkat kerja keras, pilihan raya pertama selepas merdeka pada Ogos 1959, PAS telah dianugerahkan kemenangan oleh Allah. PAS menang 28 kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) daripada 30 kerusi.

Di bawah pimpinan Dr Abbas Alias juga, PAS telah mengadakan Mesyuarat Agung ke 4 di Madrasah Ahmadiah Bunut Payung, Kota Bharu Kelantan pada tahun 1955. Maka bertambah tersebar lagi pengaruh PAS di kalangan gurug-guru agama Kelantan, bila tok guru pondok tersebut menunjukkan minatnya menyokong PAS.

Fajar kebangkitan Islam terus memancarkan sinarnya lagi, apabila seorang tokoh muda berkaliber yang pernah bersama-sama Datuk Onn menentaang gagasan Malayan Union tajaan British, melalui Herold Mc Michael telah menyertai PAS. Pembentukan perlembagaan Malayan Union diadakan pada 1 April 1946. Kesemua sultan-sultan Melayu tidak menghadiri pertabalan Malayan Union di mana Edward Gent dilantik sebagai Gabenor. Tentangan ini menyebabkan gagasan Malayan Union diganti dengan Perjanjian Persekutuan 1948.

Beliau juga seorang yang cergas dalam GPMS dan pengasas Kolej Islam Malaya yang merupakan sebagai tapak permulaan kea rah penubuhan Universiti Islam di rantau ini. Semasa menuntut di Mesir beliau pernah menjadi YDP Persekutuan Putera-putera Melayu Semenanjung pada (1949-1951) dua tahun berturut-turut. Di sana juga beliau menjawat jawatan Pegawai Kesatuan Pelajar-pelajar Putera Malaya dan Indonesia, Persatuan Kemerdekaan Indonesia dan Perpendo.

Perpendo adalah pertubuhan yang menyatupadukan pemuda-pemuda Islam Thailand, Malaya, Filipina dan Indonesia, dalam menuntut kemerdekaan Negara masing-masing di bawah kesatuan Islam Serantau. Beliau juga pernah bertemu pemimpin-pemimpin Republik Indonesia seperti Sultan Shahrir, Musso, Agus Salim dan lain-lain.

Beliau adalah Ustaz Zulkifli Muhammad.

Seorang ulama, seorang tokoh politik dan seorang sasterawan. Beliau dilahirkan pada 24 Mac 1927 di Kota Lama Kiri, Kuala Kangsar Perak. Apa yang penting, ia telah melibatkan diri bersama-sama pemuda Islam se dunia yang menuntut di Mesir. Antaranya melalui ‘Jamaiah Shubanul Muslimin’ pimpinan Salleh Harbesha, seorang tokoh muda Islam yang progressif.

Waktu itu adalah merupakan tahun kebangkitan Islam di Mesir di bawah pimpinan Al-Imam Hasan Al-Banna dengan gerakan ‘Ikhwan Muslimin’nya yang terkenal dan menjadi panduan gerakan-gerakan Islam se dunia hingga kini. Di sinilah dikatakan Ustaz Zul amat tertarik dengan idea-idea yang dikemukakan oleh Hasan Al-Banna dan tokoh-tokohnya, serta sering mengikuti ceramah-ceramah mereka.

Beliau juga berjaya menubuhkan ‘Egyption Relief Fund Committee’ dan menjadi presidennya. Jadi tidak hairanlah, sewaktu di Mesirpun, beliau mengutuk sekeras-kerasnya pencerobohan Israel ke atas bumi Palestin. Dan lebih tidak hairan lagi, bila beliau meninggalkan pertubuhan UMNO dan menyertai PAS pada tahun 1955 di bawah pimpinan Dr Abbas Alias.

Beliau meninggalkan UMNO setelah melihat dan mengkaji politik tanah air berikutan dengan langkah UMNO bergabung dengan MCA, seterusnya dengan MIC dalam Parti Perikatan. Beliau kembali ke tanah air pada tahun 1952.

Kebangkitan PAS akan teruji lagi dengan kedatangan pilihan raya umum pertama yang diadakan di Malaya. Ujian yang akan menambahkan kematangan dan kemantapan dalam mengharungi perjuangan seterusnya.

PAS di bawah pimpinan Dr Abbas berjalan terus….

Rujukan:

1.Utusan Melayu keluaran 20 Mac 1954

2.Warta Jabatan Agama Islam Johor.

3. Badan Perhubungan PAS Negeri Kelantan (1992), Laporan Tahunan 1991/1992 untuk Muktamar Tahunan PAS Kali Ke-38, Kota Bharu.


Tambahan I: Abbas Alias Dari Wikipedia

Al Marhum Dato' Dr Haji Abbas Alias merupakan Yang Dipertua Agung PAS yang Ke-2 iaitu dari 1953-1956.Beliau mengambil alih kepimpinan PAS selapas Yang Dipertua PAS yang Pertama,Haji Ahamd Fuad Hassan meletakkan jawatan kerana mahu menyertai Parti Negara yang dipimpin oleh Dato' Onn Jaafar.

Namaun beliau tidak dapat memimpin PAS dengan berkesan kerana bekerja dengan kerajaan sebagai doktor di Hospital Kuala Lumpur dan pegawai perubatan jemaah haji Malaya.

SIRI SEJARAH PARTI ISLAM SEMALAYSIA (PAS) Bahagian ke6


KEBANGKITAN Islam telah meletus bersama-sama kebangkitan PAS. Melihat peringkat awal kebangkitan PAS ini, maka difokuskan kepada dua perkara:

Pertama:
Melihat kepada latarbelakang keIslaman tokoh dan peranan individu-individu waktu penubuhan parti tersebut. Mereka adalah individu kumpulan atau parti Islam sebelum tertubuhnya Parti Islam Se Malaysia atau PAS. Yakni individu-individu perjuangan dan pergerakan PAS yang sama dengan Hizbul Muslimin atau yang sebelumnya, hatta di seluruh dunia sekalipun.

Kedua:

Dalam arus kebangkitan tersebut, berlaku proses penapisan dan pembersihan dalam wadah perjuangannya. Proses tersebut berlaku mungkin kerana ‘salah langkah’, atau ‘terpengaruh’, ataupun kerana ‘tidak meletakkan Islam sebagai asas perjuangan parti’ oleh pemimpin-pemimpin dan pendukung-pendukungnya. (Walaupun sebenarnya perjuangan tersebut sudah jelas tercatat di kertas perlembagaan).

Mari kita lihat individu-individu yang hadir dalam Muktamar Penubuhan PAS di Kelab Melayu Bagan, Butterworth Seberang Prai tersebut. Jumlah kehadiranya kira-kira 200 ke 230, lelaki dan wanita, termasuk pemerhati, seperti yang dicatatkan oleh Utusan Melayu 25 November dan Warta Negara 26 November 1951.

Ustaz Uthman Hamzah dalam ‘Risalah cenderamata sempena Muktamar Agung PAS ke 38’ pada 10-12 April 1987 menyinaraikan persatuan-persatuan yang hadir:

1.Persatuan guru-guru agama, Perlis.
2.Persatuan ulama, Kedah.
3.Persatuan Anak-anak Rakyat Kalimantan Malaya (PERKAM) Perak.
4.Kelab Darul Ehsan, Selangor.
5.Kelab Melayu Bagan, Seberang Perai.
6.Persatuan al-Ehya As-Syariff, Gunong Semanggol, Perak.
7.Perikatan Melayu Bersatu, Seberang Perai dan Pulau Pinang.
8.Dan lain-lain badan kebajikan, kelab atau jamaah terutamanya dari Seberang Perai dan Pulau Pinang. Juga hadir sama beberapa orang Tuan Guru, wartawan, imam dan kadhi atas nama peribadi.

Menurut Ustaz Uthman lagi, wakil Persatuan Anak-anak Kalimantan Malaya, Perak, ialah Ustaz Ahmad Azam. Ia pernah menjadi Pesuruhjaya PAS Pulau Pinang yang pertama, dan pernah ditugaskan ke Terengganu sebagai Pesuruhjaya PAS Terengganu, yang berperanan sehingga berjaya membentuk kerajaan selepas pilihan raya kebangsaan 1959. Kini beliau tinggal di Selangor dan masih aktif dalam Persatuan Ulama Malaysia (iaitu sehingga buku ini ditulis cetakan pertama1993).

Juga turut bersama dalam Muktamar Penubuhan PAS itu ialah Ustaz Baharudin Latif. Beliau abang kepada Haji Subky Latif penulis politik tanah air yang dikenali ramai. Ustaz Baharudin dilahirkan pada tahun 1927 di Setiawan, Perak, adalah bekas penuntut Maahad Ihya Al-Syarif Gunung Semanggul. Beliau bergiat dalam politik sejak tahun 1945 di dalam PKMM, API dan GPMS (Gabungan Pelajar-pelajar Melayu Semenanjung), bersama-sama Allahyarham Aminuddin Baki, Tan Sri Abdullah Ayub dan Allahyarham Datuk Ali Haji Ahmad. Dalam PAS, beliau pernah memegang jawatan AJK(ahli jawatankuasa agung) antara 1956 hingga 1987.

Pernah menjadi Setiausaha Agung, Bendahari, Setiausaha dan Ketua Penerangan, pengarang suara resmi PAS ‘Bulan Bintang’ dan ‘Berita PAS’, Pesuruhjaya PAS Negeri Perak, Ahli Dewan Undangan Negeri Perak atas tiket PAS 1959-1964 dan 1974-1978. Pada Disember 1956, beliau adalah Naib Ketua Pemuda PAS yang menghadiahkan Al-Quran dan buku undang-undang tubuh PAS kepada Dr Burhanuddin Al-Helmi yang dipilih sebagai YDP PAS yang ke 3. (Dikatakan sebuah simbolik supaya YDP yang baru dalam PAS itu tidak lari dari perjuangan Al-Quran dan Hadith seperti yang diperjuangkan oleh PAS).Beliau masih aktif dalam PAS hingga meninggal dunia pada 11 Disember 2001.

Di bawah pimpinan Tuan Haji Ahmad Fuad, banyak cawangan-cawangan PAS ditubuhkan. Antaranya cawangan pertama ditubuhkan, iaitu di Butterworth, Pulau Pinang pada 9 Mac 1952. Ketuanya adalah Haji Ibrahim Aqibi. Cawangan kedua pula ditubuhkan di Kuala Kangsar, Perak, pada 10 April 1952, diketuai oleh seorang tuan guru pondok iaitu Haji Abdul Samad Noh. Diikuti pula oleh cawangan Parit Buntar , Perak pada 6 Julai 1952.

Sebelum itu, cawangan yang pertama di Perlis, ditubuhkan pada 2 Mei 1952 di Bangunan Sekolah Melayu Perempuan, Kangar. Cawangan Kuala Lumpur pula diketuai oleh Haji Mas’ud Hayati bersama 40 ahli yang hadir, ditubuhkan pada 13 Julai 1952. Sehingga Disember 1952, PAS telah berjaya menubuhkan sebanyak 16 cawangan di Tanah Melayu dan Singapura.

Amaluddin Darus dan Ahmad Yatim telah menubuhkan cawangan pertama Pantai Timur Semenanjung, iaitu di Pasir Mas, Kelantan pada 23 Julai 1953. Omar Yusuf seorang saudagar getah di Pasir Mas menjadi ketua dan Amaluddin Darus sendiri menjadi Setiausahanya. Seramai 60 orang penduduk pekan tersebut menjadi ahlinya. Diikuti pula oleh cawangan kedua di Kelantan, iaitu cawangan Macang, dipimpin oleh Tuan Haji Muhammad Nor bin Haji Yusuf.

Berikut adalah dinukilkan catatan Amaluddin Darus di dalam bukunya ‘Kenapa Saya Tinggalkan PAS’ (1977) terbitan Harimau Press Sdn Bhd., Kuala Lumpur, dalam usaha mengembangkan PAS di Kelantan.

‘Menerusi saudara Ahmad Yatim, saya diminta memberi penerangan di Masjid Repek, kira-kira tiga batu dari Pasir Mas. Saya pergi ke sana dan menemui imam, dan dibenarkan saya memberi penerangan selepas sembahyang Jumaat. Saya tidak tahu siapakah yang meminta saya bersyarah di sana. Saya pergi bersendirian, dan bersyarah di sana. Orang-orang mendengar penerangan saya dan kemudian bersurai. Tidak ada seorang pun pedulikan saya.

Saya keluar dari Masjid setelah bersalaman dengan imam lalu menuju ke sebuah kedai kopi, kerana perut telah terasa kosong benar.

Saya meminta se cawan teh dan memakan kueh, sambil tunduk memikirkan bagaimana sambutan yang saya terima. Dalam hati saya mengatakan bahawa apa yang terjadi kepada saya juga pernah terjadi kepada hamba-hamba Allah yang lain. Atas apa-apa hal pun, saya telah melaksanakan tugas dan kewajiban saya. Se moga ini semua tidak akan disia-siakan oleh Allah.

Dalam keadaan begitu tiba-tiba satu suara mengejutkan saya. Suara itu dari seorang muda yang sedang berdiri sambil menarik kerusi. "Huh!” katanya, "Boleh saya tanya sikit?".

Saya merenung pemuda ini dan mempersilakan dia membuat pertanyaan. "Demo yang bersyarah tadi. Demo ingat bila PAS boleh menang nak perintah Kelantan?"
Saya tersenyum kepadanya.

Dia mengulang lagi, "Bila PAS boleh perintah Kelantan?".

“Kata saya, perjuangan ini seperti kita bertanam padi, Kita membuka hutan, menebang, membakar, membuat batas, mencedung atau menanam, menaruh baja, menghalau burung dan babi, itulah kerja kita, tetapi menggantung buah padi itu adalah urusan Allah sendiri dan bukannya urusan saya. Bagaimanapun pada hemat saya apabila sahaja Tok guru-tok guru di Kelantan membuka mata melihat perjuangan PAS ini, maka pada waktu itulah PAS menang dan insya Allah akan memerintah negeri Kelatan ini.”

Beliau mengucapkan terima kasih, dan mengatakan tidak perlu bayar harga teh dan kueh itu. Dia adalah anak dari tuan punya kedai itu barangkali. Beberapa hari setelah pilihan raya tahun 1959, di mana PAS menang 28 dari 30 kerusi negeri Kelantan, pemuda ini yang namanya saya tidak ingat telah bertemu dengan saya di Jalan Sultanah Zainab, Kota Bharu. Beliau memanggil saya dan berjabat tangan sambil mengingatkan kepada saya apa yang telah saya terangkan kepadanya pada tahun 1953 dahulu.

Katanya, "Apa yang ustaz kata dulu memang betul. Saya masa itu adalah seorang pemuda UMNO dan mulai tahun 1958 saya telah menyokong PAS”

Begitulah kisah kemasukan PAS di Kelantan oleh Amaluddin Darus.

Penubuhan PAS di Kelantan sebenarnya bertitik tolak daripada pelbagai faktor. Asas berpolitik yang dibina dalam tahun-tahun 1920an oleh Datuk Perdana Menteri Haji Mahmood bin Ismail, Tok Kenali atau Haji Muhammad Yusoff bin Ahmad, Haji Muhammad bin Muhammad Said dan lain-lain sangat berperanan dalam membuka hati rakyat menyambut dan menyokong parti politik yang selari dengan pemikiran mereka. Memenuhi tuntutan inilah, PAS muncul sebagai parti yang memperjuangkan ‘survival’ politik di Kelantan.( Sumber: ‘Majalah Dunia Islam’ Ogos 1991, Penerbitan Zin, Kuala Lumpur.& Alias Muhammad (1984), ‘Kelantan di Bawah PAS, Masalah Tanah dan Rasuah’, Terbitan Insular Publishing House Sdn. Bhd., Kuala Lumpur.)

Sementara dalam konteks lain, Amaluddin Darus membayangkan terdapat faktor lain yang menggerakkan tokoh-tokoh tempatan menubuhkan PAS:

"Muhammad Asri, Hasan dan Abdul Rahim adalah kawan lama, dan mereka adalah pemuda-pemuda dari API atau Angkatan Pemuda Insaf. Saya berkenalan dengan Hasan dan Abdul Rahim setelah API diharamkan, di mana banyak daripada mereka di Kelantan telah ditangkap oleh British bersama-sama pemimpin-pemimpin PKMM atau Parti Kebangsaan Melayu Malaya. Di antara pemimpin-pemimpin API itu, ada juga yang cerdik dan melarikan diri dari Kelantan. Bila Muhammad Asri kembali ke Kelantan dan bertemu dengan teman-teman se perjuangannya, mereka berbincang hebat mengenai politik. Cara berfikir, Hasan dan Abdul Rahim masih sama seperti dulu, ke kiri. Selalunya radikal dan progresif. Tetapi cara berfikir Muhammad Asri sekarang telah berubah. Beliau memandang politik nasional dengan kacamata Islam”

Walau apapun, faktor sebenar PAS cepat bertapak dan berkembang di Kelantan adalah hakikatnya kerana arus perjuangan Islam telah lama bertapak di kalangan tokoh tempatan khususnya di sekitar Kota Bharu. Pengaruh perjuangan Islam tersebut telah dibawa oleh beberapa pimpinan Masyumi Indonesia yang datang menetap dan melawat Kelantan. Di antara mereka yang dimaksudkan ialah Tamee @ Bustamin bin Ismail yang telah datang menetap di Kelantan sejak tahun 1932.

Beliau dilahirkan di Bukit Tinggi Sumatera Barat. Di Kota Bharu, beliau telah membuka perniagaan restoran menyedia menu masakan ala Sumatera. Beliau telah bersahabat baik dengan Mohd Daud bin Salleh seorang penulis petisyen bertauliah di Kota Bharu. Mohd Daud adalah seorang yang meminati dan menghayati perjuangan Islam Masyumi. Semasa PAS ditubuhkan tahun 1951, berita itu cepat sampai ke pengetahuan Bustamin dan Mohd Daud.

Mereka mendapat maklumat daripada beberapa rakan dan individu tertentu di Perak, khususnya melalui Khaidir Khatib yang asalnya dari Sumatera juga sedang mengajar agama di Maahad Ehya Al-Syariff Gunung Semanggol. Pada masa itu, Dato' Mohd Asri yang aktif dalam API telah berpindah ke Perak lebih awal untuk mengelak dari diburu oleh pihak berkuasa dan berkahwin dengan Ustazah Sakinah anak kepada Haji Joned, salah seorang guru di Ehya Al-Syariff yang berasal dari Sumatera.

Pada masa di Ehya Al-Syariff itulah Dato' Mohd Asri telah mula memahami perjuangan Islam dan kemudian bekerja dengan pejabat PAS di Kepala Batas, Seberang Prai selepas PAS ditubuhkan. Dato' Mohd Asri adalah adik ipar kepada Mohd Daud. Dengan sokongan moral dan kewangan dari Mohd Daud dan Bustamin, beberapa rakan turut sama mengadakan ceramah mengembangkan PAS di sekitar Kota Bharu. Sehingga mereka berjaya menubuhkan ranting PAS pertama di Kota Bharu dalam tahun 1952.

Di antara tokoh yang bersama-sama Mohd Daud dan Bustamin ialah Mohd Amin bin Yaakob (pembantu Mohd Daud), Ishak Lotfi bin Omar (anak tiri Mohd Daud/pegawai Majlis Agama) dan Abdul Rahman Sulong (imam di Dewan Beta)

Demikian hasil dari temubual dengan Tuan Haji Mohd Amin bin Yaakob, seorang pengasas PAS di Bachok di rumahnya pada 16 Disember 1997 dan temubual dengan Armin anak ketiga (bongsu) Bustamin bin Ismail, di restorannya di Kota Bharu pada 17 Disember 1997, restoran yang ada adalah peninggalan Bustamin yang sekarang diuruskan oleh Armin. Bustamin meninggal dunia pada tahun 1981, mempunyai tiga anak Tamerin @ Tamberin, Salmah dan Armin.

Seperti disebutkan, PAS cawangan pertama (sekarang ini dikenali sebagai PAS Kawasan) di Kelantan mula-mula sekali ditubuhkan atas usaha Amaluddin Darus, Omar bin Yusuf, Ustaz Abdullah Ahmad dan lain-lain. Medan pertama PAS ialah di Pasir Mas yang ditubuhkan secara rasmi pada 23 Julai 1953. Berteraskan perjuangan Islam, PAS berjaya menarik golongan yang benar-benar cintakan Islam seperti para ulama', ustaz-ustaz dan pelbagai lapisan masyarakat. (Alias Muhammad (1994), PAS ‘Platform: Development and Change 1951 – 1986’, Gateway Publisihing House Sdn. Bhd., Petaling Jaya. lihat juga, Amalauddin Darus.)

Melihatkan kejayaan cawangan Pasir Mas, tokoh-tokoh awal seperti Amaluddin Darus, Ahmad bin Yatim dan Mohd Noor bin Senik terus menyebarkan PAS ke seluruh negeri Kelantan dengan berbagai cara termasuklah dengan cara berbual di kedai kopi. Kesempatan berbual di kedai kopi dimanfaatkan dengan memperkenalkan dasar perjuangan PAS. (Lihat Faridah Bt Ali (1974), ‘Sejarah Awal Perkembangan PAS di Kelantan 1953-1959’, dalam JEBAT, Journal Jabatan Sejarah UKM, Bangi.

Cawangan kedua PAS ialah di Machang pada 21 September 1953 dan orang yang bertanggungjawab membawa PAS ke Machang ialah Haji Muhammad Nor bin Haji Yusoff atau lebih dikenali sebagai Haji Mohd Nor Machang. Selepas cawangan Machang, PAS berjaya menubuhkan rantingnya di Tanah Merah dan diikuti dengan Kota Bharu dan Pasir Puteh pada tahun 1954. PAS dikatakan berkembang pesat setelah kepulangan Mohamad Asri Haji Muda dibantu oleh Ishak Lotfi Omar anak saudaranya dan Ustaz Othman Abdullah, Ketua Pemuda PAS, di samping seorang tokoh tempatan dari Pasir Puteh, Ustaz Haji Adam Kamil.

Hasilnya PAS telah berkembang sebagai cawangan di Tanah Merah (1955), Bachok (1956), Kuala Krai (1958) dan Tumpat (1959).

Banyak jasa-jasa dan pengorbananTuan Haji Ahmad Fuad yang dicurahkan kepada persatuan yang ia sama-sama bina, taja, tubuh dan sama-sama memimpinnya. Beliau telah pergi, namun perjuangan akan tetap berjalan terus. Fajar kebangkitan Islam akan tetap selalu menyinsing, walaupun kadang-kadang dilindungi oleh awan hitam yang berarak.

Boleh dibuat kesimpulan, sejak dari kegiatannya peringkat awal penubuhan penaja pada Februari 1950 di Muar, hingga tertubuhnya PAS di Kelab Melayu Bagan Butterworth Ogos 1951, dan terus mengembangkan sayap pengaruhnya dari Perlis ke Singapura, dari pantai barat ke pantai timur Semenanjung Tanah Melayu adalah satu kejayaan dan kemenangan yang besar.

Itulah era kabangkitan PAS pertama. Walaupun Tuan Haji Ahmad Fuad melepaskan jawatan, namun yang patah tetap akan tumbuh semula, yang hilang akan berganti. Jawatannya di pangku oleh Dr Haji Abbas Alias.

Blackend Is The End

Dyers Eve