Blackend Is The End

Isnin, 15 Mac 2010

AHMAD TAHA


Ahmad Taha atau nama samarannya Remaja/ PWD, dilahirkan pada bulan November 1926 di Kampung Buntut Pulau, Mukim Perak, Daerah Temerloh, Pahang, menerima pelajaran sehingga darjah 6 sekolah Melayu.

Selepas Perang Dunia Kedua, beliau menyertai API, kemudian PETA. Beliau berkhidmat dalam rombongan bangsawan sebagai palakon, mempersembahkan drama, opera dan lain-lain untuk membangkitkan semangat kemerdekaan di bawah pimpinan Kamarulzaman Teh. Beliau pernah ikut serta dalam rombongan mendamaikan pergaduhan bangsa-bangsa di Bentong.

Beliau menjadi perhatian penjajah British kerana menyertai perjuangan untuk kemerdekaan tanah air. Setelah penjajah British mengisytiharkan Undang-undang Darurat pada bulan Jun 1948, rumahnya diserbu polis, tapi beliau telah berpindah ke hutan belukar. Pada bulan Oktober 1948, barulah beliau dapat berhubung dan menyertai Rejimen Ke-10. 1948 - 1953 pernah bertempur belasan kali dengan askar komanwel British.

Pada tahun 1953 – 1954, beliau ikut serta dalam perpindahan strategik Rejimen Ke-10 ke kawasan sempadan, ditugaskan menyusun massa. Pada tahun 1977 beliau berkhidmat di Kompeni Ke-22 Rejimen Ke-10 dan pada tahun 1984 berkhidmat di Platun Ke-12.

Di kawasan sempadan beliau dilantik sebagai Ketua Platun. Menjalan berbagai tugas perjuangan seperti menyusun massa, kerja dalam Markas Besar Rejimen Ke-10, memimpin unit-unit bersenjata, membuka ladang atau disebut berproduksi dan lain-lain.

Sesuai dengan minatnya sebagai seorang ahli seni, beliau banyak kali berlakon di dalam pasukan seperti dalam Opera Putera Puteri Sungai Pahang, Ujian Revolusi dan lain-lain.


Ahmad Taha berlakun sebagai seorang pengkhianat bangsa
datang ke kampung mengugut orang ramai yang
menyokong perjuangan bersenjata anti British

Selepas penandatanganan perjanjian damai Haadyai, beliau pulang ke kampung halamannya di Buntut Pulau.

Ibu Zaleha - Ketua AWAS Lubuk Kawah

(disiarkan Kampung Perdamaian Sukhirin -
Kini Dan Silam pada 30 Julai 2009)


Ibu Zaleha Mat Roni adalah serikandi terpuji puteri Sungai Pahang yang rela bergalang tanah demi kemerdekaan tanah air. Dengan mendapat pengaruh patriotisme dari datuknya yang menjadi angkatan perang Datok Bahaman, Ibu Zaleha membenci penjajah British sejak kecil lagi. Begitu gerakan kemerdekaan berkobar di Temerloh selepas kekalahan Jepun, beliau lantas menyertai AWAS (Angkatan Wanita Sedar) - pertubuhan wanita Melayu yang pertama memperjuangkan kemerdekaan tanah air. Beliau telah diberi kepercayaan memimpin AWAS Cawangan Lubuk Kawah sehinggalah pertubuhan itu diharamkan pada tahun 1948. Berikut adalah profail ringkas Ibu Zaleha Mat Roni.

  • Nama: Zaleha binti Mat Roni (1924 – 2004) atau nama samarannya Rosmah@ Wan, dilahirkan di Kampung Bangau Tanjung, Mukim Bangau, Daerah Temerloh, Negeri Pahang.
  • Pendidikan: Lulus darjah 4 Sekolah Melayu Bangau. Belajar agama dengan guru agama kampung.
  • Datuknya Mat Ali (sebelah ibu) pejuang angkatan perang Bahaman, selalu menceritakan kisah perang tersebut kepadanya. Semangat patriotisme dan bencikan penjajah mula berputik di benaknya sejak dari kecil.
  • 1940, pindah ke Kampung Lubuk Kawah. Pengaruh patriotisme anti penjajah lebih diperdalam lagi dengan gerakan PKMM, PKM, API, AWAS, Barisan Tani Malaya dan lain-lain yang berkembang pesat di Temerloh.
  • Tahun 1946 menjadi anggota AWAS, dipilih menjadi Ketua Cawangan Lubuk Kawah hingga AWAS diharamkan pada tahun 1948. Di sekolah API Lubuk Kawah ada kelas politik yang memperkenalkan imperializem, kapitalizem, sosializem, komunizem dan lain-lain. Guru yang mengajar ialah Kamarulzaman Teh dan Pak Da Hami
  • AWAS Cawangan Lubuk Kawah:

Pembantu Ketua - Mak Ngah Minah (merangkap bahagian propaganda)

Setiausaha- Zaharah Bendahari Zawiah binti Hj Ibrahim

Ahli Jawatankuasa - Siti, Rahmah.

  • Semasa AWAS didirikan anggotanya seramai 15 orang saja. Tapi menjelang darurat anggotanya bertambah sampai 100 orang.
  • Oktober 1947, hadir kongres AWAS di Kajang, Selangor. Pahang menghantar 7 orang wakil.
  • Jun 1948 darurat diisytiharkan, beliau ditugaskan menyusun massa dan membantu pasukan gerila di kampung. Walaupun AWAS sudah diharamkan, beliau masih meneruskan perjuangan AWAS dengan menubuhkan cawangan AWAS di kampung-kampung, menerangkan soal kemerdekaan dan membela nasib wanita.
  • 1949 penjajah mahu menangkapnya, beliau menyertai Rejimen Ke-10 bertugas menyusun massa. Lebih 50 anggota AWAS Kampung Lubuk Kawah menyertai perjuangan bersenjata.
  • Disember 1949, pertempuran di Jerangsang antara 300 orang Rejimen Ke-10 dan Kompeni Ke-26 Rejimen Ke-6 dengan 1 batalion askar Gurkha. Beliau ditugaskan mengundurkan barang-barang dengan selamat.
  • 1951 ikut bersama rombongan Abdullah C.D. ke Bentong mesyuarat dengan Chen Ping dan bertemu Rashid Maidin yang baru lepas dari tahanan penjajah.
  • 1953 menyertai pasukan Hang Jebat berpindah ke kawasan sempadan, ditugaskan sebagai Ketua Seksyen Wanita.
  • Di sempadan ditugaskan menyusun massa. Massa sangat menghormati dan menggelarnya Mak Bidan kerana berjaya menyelamatkan ibu yang mendapat masalah ketika bersalin dan perkhidmatan perubatan lain kepada massa.
  • 1960 mendirikan rumah tangga dengan Sukur Ismail.
  • 1968 – 76 ikut serta dalam 3 kali pasukan penggempur Rejimen Ke-10 beroperasi di Ulu Kelantan, bertugas menyusun massa berbagai kaum termasuk massa Orang Asli. Beliau sentiasa memberikan perkhidmatan perubatan percuma kepada Orang Asli.
  • 1977 - 89 – ikut serta memimpin Kompeni Ke-22 Rejimen Ke-10, dilantik sebagai Ketua Kompeni.
  • 25 September 2004 meninggal dunia dalam usia 80 tahun kerana sakit tua. Jenazah beliau disemadikan di tanah perkuburan Kampung Perdamaian Sukhirin.

MANAP

Manap Jepun dll patriot -- bukan bandit
(http://pacarmerah.blogspot.com - Monday, August 17, 2009)

Dalam perang kemerdekaan antara Tentera Pembebasan Nasional Malaya (TPNM) dengan tentera penjajah British antara tahun 1948 hingga 1960 dahulu ramai juga anggota Rejimen Ke-10 (pasukan tentera Melayu PKM) yang gugur di medan perjuangan.

Antara mereka ada namanya yang masih menjadi kenangan dan sebutan sehingga hari ini, kerana peranan mereka yang lebih menonjol, antara lain, kerana keberanian, ketangkasan dan kepintaran mereka dalam pertempuran.

Sekadar menyebut beberapa nama, antara mereka termasuklah Manap Jepun, Wan Ali, Budin Che Soh, Yusof Salleh dan Maimunah Salleh.

Sebelum menyertai peperangan itu, Manap Jepun pernah menjadi Setiausaha PKMM Temerloh, Yusof Salleh menjadi Ketua API dan kemudiannya Ketua PETA Temerloh, dan Maimunah Salleh menjadi Ketua AWAS Temerloh.

Yusof Salleh dan Maimunah Salleh ialah pasangan suami isteri yang cergas dan komited dalam gerakan kiri. Maimunah bertempur sehingga ketitisan darah yang akhir untuk membela suaminya Yusof Salleh yang terkorban terlebih dahulu dalam satu penangkapan terancang yang dilakukan oleh tentera penjajah.

Nama sebahagian daripada, khasnya Manap Jepun, Wan Ali dan Budin Che Soh ada tersebut dalam beberapa buku Inggeris dan mereka dicap sebagai "bandit".

Cap sebagai bandit itu tentu tidak betul dan tidak tepat, kerana mereka ialah orang-orang yang sanggup bergadai nyawa untuk menentang penjajah secara bersenjata demi membebaskan tanah air daripada cengkaman penjajah.

Mereka sebenarnya ialah patriot dan julukan itulah yang sesuai dengan diri mereka.

Mereka bukan bandit, tetapi patriot, kerana perjuangan mereka ialah demi kemerdekaan tanah air yang mereka cintai.

Mustapha Hussein

Mungkin ada diantara kita menyangka Mustapha Hussein adalah sayap kelima tentera Jepun. Benarkan demikian? Mengapa tokoh-tokoh kemerdekaan yang seangkatan dengannya bekerjasama dengan fasis Jepun?

Ketika berceramah kepada para perajurit tentang gerakan kemerdekaan Malaya, Abdullah C.D. dan Rashid Maidin (Allahyarham) sentiasa menyebut peranan penting yang dimainkan KMM di bawah pimpinan Ibrahim Hj. Yaacob, Mustapha Hussein, Dr. Burhanuddin dan lain-lain.

Dalam memoir edisi pertama, Abdullah C.D. memberikan penilaian sebagai tokoh nasional yang besar kepada Mustapha Hussein. Di sini saya petik tulisan beliau yang diberi tajuk:


Mustapha Hussein – Tokoh Nasional yang Besar


Mustapha Hussein adalah tokoh pejuang kemerdekaan yang besar. Seumur hidup beliau dicurahkan untuk cita-cita yang murni - kemerdekaan nusa, bangsa dan agama. Ketika menganggotai KMM dulu, saya tidak berpeluang bertemu dengannya, hanya mendengar namanya sahaja sebagai Naib Ketua KMM. Setelah Jepun menyerah diri beliau dipenjarakan oleh penjajah British. Saya berpeluang bertemu dengannya apabila dia keluar dari penjara.


Walaupun beliau keluar penjara dengan syarat-syarat yang ketat dikenakan oleh kerajaan penjajah, tetapi semangat memperjuangkan kemerdekaan tetap berkobar-kobar. Sebaik sahaja keluar dari penjara, beliau mendapat pekerjaan dengan sebuah syarikat insurans Amerika. Di samping itu beliau selalu pergi ke pejabat PKMM. Beliau tahu gerakan PKMM sebagai lanjutan daripada KMM yang beliau sendiri ikut serta dan menubuhkannya. Beliau juga menemui kawan-kawan seperjuangan lama seperti Dr. Burhanuddin Al-Helmy, Ahmad Boestamam dan Ishak Haji Muhamad.


Disebabkan beliau baru sahaja keluar penjara dan di dalam perhatian intelijen British, maka dia tidak dapat bergerak secara bebas. Akan tetapi beliau menawarkan dirinya sebagai penasihat kepada Dr. Burhanuddin Al-Helmy dan pekerjaan ini dilakukannya dengan baik. Beliau turut memberikan idea-idea yang amat bernilai bagi perjuangan kemerdekaan. Kehadiran Mustapha Hussein bersama PKMM dirahsiakan, hanya beberapa orang sahaja yang mengetahuinya.


Dalam masa ini juga saya bertemu dengan Mustapha Hussein. Walaupun inilah pertama kali saya bertemu dengannya, tetapi kami telah lama bersatu dalam cita-cita sejak dari zaman KMM dulu, walaupun cara kami terdapat perbezaan.


Kedudukan saya sebagai wakil PKM yang terbuka lebih diperhatikan oleh intelijen British. Untuk mengelakkan pertemuan kami diketahui oleh mereka, saya menyediakan satu bilik khas di belakang pejabat PKM untuk bertemu dan berbincang dengan beliau. Ini saya urus sendiri, tidak siapa pun yang mengetahuinya.


Mengambil peluang ini Mustapha Hussein membaca buku sejarah dan buku teori, lebih-lebih teori tentang revolusi antiimperialisme dan kemerdekaan tanah air. Buku-buku yang saya bawa pulang dari India habis dibacanya ditambah pula dengan buku-buku di perpustakaan kami Balai Pustaka. Hasil pembelajarannya amat memuaskan dan kesedaran mengenai revolusi dan kemerdekaan ternyata begitu cepat subur dalam dirinya.


Dia pernah menyatakan pendapatnya tentang melancarkan revolusi untuk kemerdekaan Malaya. Menurutnya, dia akan pergi ke India untuk mendapatkan bantuan dan mencadangkan pula saya cari hubungan dengan Tiongkok untuk tujuan yang sama. Di India dia boleh berhubung dengan kerajaan India dan dengan INA kerana dia mempunyai hubungan rapat dengan tokoh INA. Mustapha Hussein berpendapat menjalin hubungan internasional adalah penting untuk kemenangan revolusi.


Apabila diisytiharkan Undang-undang Darurat, beliau tidak ditangkap oleh penjajah. Dari Rejimen Ke-10 saya menghantar orang bawah tanah menghubungi beliau. Saya mencadangkan supaya beliau menyertai UMNO kerana UMNO juga satu kekuatan untuk perjuangan menuntut kemerdekaan di mana ramai orang yang cintakan kemerdekaan tanah air bergabung di dalamnya. Setelah itu ramai kawan PKMM masuk UMNO, dan wajah UMNO mulai dilanda perubahan mendadak ke arah perjuangan untuk kemerdekaan. Mustapha Hussein pernah bertanding melawan Tunku Abdul Rahman merebut jawatan pucuk pimpinan UMNO untuk menggantikan tempat Dato’ Onn Jaafar, tapi beliau dikalahkan.


Malangnya, hubungan saya dan Mustapha Hussein terputus apabila Rejimen Ke-10 bergerak ke utara ke kawasan sempadan Malaya-Thai pada tahun 1953. Mustapha meninggal dunia pada 15 Januari 1987 ketika berusia 77 tahun.

Dr. Burhanuddin – Pejuang Nasional Yang Agung





Dipetik dari Memoir Abdullah C.D.
Bahagian Pertama: Zaman Pergerakan Sehingga 1948,

Dr. Burhanuddin Al-Helmy, pejuang kemerdekaan yang besar dan tokoh nasional yang agung dilahirkan dalam satu keluarga tani di Changkat Tualang, Perak pada 29 Ogos 1911. Bapanya, Hj. Muhammad Noor berasal dari Sumatera, dikatakan dari keturunan bangsawan. Dr. Burhanuddin Al-Helmy menerima pendidikan awal di Sekolah Melayu Kota Baharu, Perak. Pada 1928, beliau melanjutkan pelajarannya ke Ismailliah Medical Collage New Delhi, India. Kemudian pernah pergi ke Turki dan ditahan kerana terlibat dalam gerakan anti-British di sana.

Beliau adalah seorang pemimpin yang disegani kawan dan lawan. Apabila Ibrahim Yaacob, Mustapha Hussein dan lain-lain menubuhkan KMM, beliau telah menyertai dan bersama-sama memainkan peranan memimpin dalam pertubuhan tersebut. Patut disebutkan bahawa KMM adalah parti politik Melayu yang pertama yang bercita-cita memperjuangkan kemerdekaan di atas dasar perpaduan aliran nasionalis, agama dan sosialis. Dr. Burhanuddin Al-Helmy kemudiannya bersama-sama Mokhtaruddin Lasso, Ahmad Boestamam, Ishak Hj. Muhamad (Pak Sako) dan lain-lain menubuhkan PKMM yang merupakan sebuah parti progresif kesinambungan dari KMM yang juga berpegang pada prinsip nasionalis, agama dan sosialis dan berjuang untuk kemerdekaan tanah air.

Dr. Burhanuddin Al-Helmy adalah seorang pejuang kemerdekaan yang tidak kenal tunduk dan juga seorang ulama besar dan berpandangan jauh. Dengan berpegang teguh pada prinsip nasionalis, agama dan sosialis, beliau telah menggembleng tenaga nasionalisme, agama dan sosialisme ke dalam wadah perjuangan untuk kemerdekaan ibu pertiwi. Demi perjuangan besar ini, beliau telah membentuk PUTERA pada tahun 1947. Gabungan badan-badan politik Melayu progresif ini telah membentuk front persatuan dengan AMCJA. Gabungan badan progresif Melayu dan bukan-Melayu ini menjadi satu badan front persatuan bersifat nasional yang kuat dan julung-julung kali berlaku dalam sejarah tanah air. Akan tetapi, kerana perkembangan kekuatan patriotik-demokratik ini telah memberi ancaman hebat ke atas kekuasaan penjajah, ia telah diharamkan oleh British dalam Undang-undang Darurat.

Ketika saya menganggotai KMM, saya hanya kenal namanya sahaja. Pada masa Perang Dunia Kedua, saya selalu pergi ke pejabat KMM di Taiping, tetapi tidak pernah bertemu dengan beliau. Saya menemui beliau di Ipoh setelah tamat perang, semasa kami sama-sama berusaha menjalankan propaganda dan menyebarkan semangat kemerdekaan di kalangan masyarakat Melayu. Cita-cita yang sama ini telah mempereratkan hubungan kami seterusnya sebagai kawan seperjuangan. Kami telah berganding bahu mengharungi pahit manis dan suka duka dalam perjuangan untuk membangkitkan seluruh masyarakat demi kemerdekaan tanah air. Kali terakhir saya bertemu dengan beliau ialah dalam masa menjelang perisytiharan darurat pada tahun 1948. Kami bertiga iaitu Dr. Burhanuddin Al-Helmy, Ahmad Boestamam dan saya membincangkan masalah perjuangan kemerdekaan yang menghadapi tekanan hebat setelah terbentuknya Persekutuan Tanah Melayu oleh penjajah British. Dalam perbincangan itu kami bertiga berpendapat bahawa perjuangan melalui undang-undang sudah tertutup, maka haruslah melalui revolusi bersenjata. Oleh sebab itu kami memutuskan untuk bersiap melakukan revolusi bersenjata, melawan British. Saya dan Ahmad Boestamam akan melakukan perjuangan bersenjata, manakala Dr. Burhanuddin Al-Helmy pula akan bergerak di dalam masyarakat mengembangkan gerakan kemerdekaan dan menyokong perjuangan bersenjata.

Dr. Burhanuddin Al-Helmy merupakan tulang belakang dalam penubuhan Partai Rakyat Malaya pada 1955 dan pada tahun 1956, beliau juga telah dipilih menjadi Yang Dipertua Agung PAS. Beliau telah memimpin PAS mencapai perkembangan yang cemerlang.

Beliau pernah beberapa kali ditangkap kerana kegiatan politiknya yang menginginkan kemerdekaan penuh nusa dan bangsa. Pada tahun 1937, beliau dipenjarakan oleh penjajah British kerana menerbitkan majalah Taman Bahagia yang menyebarkan semangat merdeka; pada tahun 1950-1953 dipenjarakan oleh penjajah British kerana memimpin masyarakat Melayu melancarkan perjuangan menentang keputusan mahkamah kerajaan British di Singapura dalam kes Natrah; dan pada tahun 1965-66 dipenjarakan oleh Kerajaan Tunku Abdul Rahman kerana dituduh melakukan kegiatan anti-Malaysia. Akibat dari seksaan di dalam penjara, beliau telah mengidap penyakit dan meninggal dunia pada 25 Oktober 1966.

Pemergian beliau merupakan kerugian besar bagi gerakan patriotik-demokratik. Mengenang sumbangan beliau yang besar kepada kemerdekaan tanah air, saya dan kawan-kawan lain dari Rejimen Ke-10, kader-kader bawah tanah dan bekas anggota PKMM menubuhkan Parti Kebangsaan Melayu Revolusioner (PKMRM) pada tahun 1981. Penubuhan PKMRM bercita-cita menyambung semula perjuangan KMM dan PKMM yang diterajui Allahyarham Dr. Burhanuddin Al-Helmy, agar semangat dan cita-cita beliau sentiasa bersinar-sinar dari generasi ke generasi.

video

DR. BURHANUDDIN AL-HELMY
Pencipta: Black

Kuciptakan lagu untukmu,
Kunyanyikan syair buatmu,
Tentang perjuangan,
Tentang pengorbanan.

Kau yang bertubuh kecil,
Tetapi berjiwa besar,
Tegas pendirian,
Dan berhati mulia.

Dari utara hingga selatan,
Lantang suaramu,
Menentang penjajahan,
Melawan penindasan.

Demi untuk negara,
Demi untuk merdeka,
Kebebasanmu dirampas,
Tetapi, jiwamu … tetap merdeka.

Chorus:
Di atas robohan Kota Melaka,
Kita dirikan jiwa merdeka,
Kata-kata azimat darimu,
Tak pernah kami lupa.

Walaupun kini jasadmu telah tiada,
Namun semangatmu membakar jiwa,
Rakyat Malaysia yang tak pernah melupakan,
Pengorbananmu (perjuanganmu).

To Live Is to Die

free counters

Eye of the Beholder

Dyers Eve